Jaga Jazzists :: The Stix

Beeld je in dat je op een mistige avond over een viaduct aan de rand van een grootstad cruist. Sporadische lichtjes in de blauwgrijze heuvels voor je. Uit de boxen van je wagen komen geluiden die tegelijk afkomstig lijken van outer space als opborrelend uit de diepten van de zee. Dat was de manier waarop we zelf kennis maakten met Jaga Jazzist en bij nader inzien is dat een uitgelezen omstandigheid om naar hun nieuwste album The Stix te luisteren.

Jaga Jazzist, dat zijn tien ietwat aparte Noren die een nog iets ongewonere muziek maken. In eerste instantie is het jazz: lijnen die op elkaar ingrijpen, vermenging van ritmes, veel bas, een vaak geborstelde drum. Door de afwisseling en de syncopen geeft het de indruk van improvisatie, wat ook al typisch is voor jazz. Maar dat is dus in eerste instantie, want er komt heel wat meer bij kijken.

Jaga Jazzist gooit er een heel instrumentarium tegenaan. Ze mixen gitaar, bas, tuba, klarinet, trombone, vibrafoon ook, en ze doen dat bovendien live. Geen puzzelwerk met de computer zoals de meeste bands doen. De nadruk ligt op de drum ’n bass patronen, maar er is invloed merkbaar van pop, rock en techno, hetgeen een luisteraar de uitspraak ontlokte dat als techno met echte instrumenten zou worden gemaakt, het zò zou klinken.

De geluiden die op The Stix staan, lijken overal vandaan te komen. De ene keer lijkt het alsof je geluidsinstallatie zijn beste tijd heeft gehad (niet op slaan!), dan weer alsof er iemand het kofferdek van je wagen met een hamer aan het bewerken is of dat de mannen van de stedelijke reinigingsdienst een plastic zak in de achterbak van de vuilniskar hebben gekieperd. Je kan je natuurlijk gaan uitputten in vergelijkingen, en dat is misschien de meest adequate manier om The Stix te beschrijven, maar het is ook onbegonnen werk. Je moet er naar luisteren en het over je heen laten komen. Het is muziek die aandacht vraagt, maar ondanks alles behoorlijk esthetisch blijft.

De vinger leggen op individuele nummers is moeilijker. "Reminders" bijvoorbeeld is het meest jazzy nummer van de plaat. Heel wat nummers zouden kunnen fungeren als filmmuziek. Of beter: ze brengen sterke inspiratie aan om een scenario op te schrijven. Met een nummer als "I could have killed him in the sauna" is Hitchcock niet ver weg.

Jaga Jazzist is de definitieve doorbraak aan het forceren. In Noorwegen is de groep een begrip. The Stix werd daar al in augustus vorig jaar gereleased en sleepte een Noorse Grammy-nominatie in de wacht als beste album van 2002. De voorganger, A Livingroom Hush, werd door de BBC uitgeroepen tot beste jazzplaat van het jaar. Er zijn nauwelijks redenen om eraan te twijfelen dat The Stix het niet veel minder zal doen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 − 2 =