In het sluitstuk van zijn Caïro-trilogie volgt de Zweeds-Egyptische regisseur Tarik Saleh zijn meest glamoureuze protagonist tot nu toe. George Fahmy, de bekendste acteur in Egypte gespeeld door de zelfverzekerde Fares Fares, raakt verwikkeld in een politiek wespennest wanneer hem van bovenaf wordt opgedragen de zittende president te vertolken in een nieuwe blockbuster. Zijn leven, dat voordien slechts belast werd met kopzorgen over zijn verwaarloosde zoon en veel te jonge vriendin, verliest zo de façade waar hij zich al jaren achter verstopt.
Eagles Of The Republic is een Egyptische politieke thriller met een verrassend plot. Net zoals de vorige films uit de trilogie, The Nile Hilton Incident en Boy From Heaven (respectievelijk uit 2017 en 2022), draait het verhaal rond een ogenschijnlijk alledaagse Egyptenaar die buiten zijn eigen wil om belandt in een wereld van politieke intriges. Deze keer staat er geen politieagent of student aan de Al-Azhar Universiteit centraal, maar wel de ‘Farao van het Zilveren Scherm’, een razend populaire steracteur wiens roem hem in staat stelt om op te boksen tegen het censuurbureau van de staat die zijn films bestempelen als ‘haram’ en om schaamteloos rond te paraderen met zijn beeldschone minnares Donya (Lyna Khoudri), die de helft zo jong is en gedreven wordt door haar eigen acteerdroom.
Zijn luxueuze leven wordt onderuit gehaald, wanneer George gevraagd wordt de hoofdrol te spelen in een propagandafilm, een biopic over de huidige president el-Sisi. De film werpt zo een confronterende blik op hoe een hedendaagse autocratie eruitziet, met arrestaties op basis van Facebookposts en gewelddadige vormen van politieke chantage als staatslogica. Eén enkele man kan iedereen ertoe dwingen hun eigen overtuigingen overboord te gooien en zijn wil te volgen. Zelfs George, gekend voor zijn minachting voor de Egyptische regering, wordt met een paar dreigementen moeiteloos overhaald een film te maken tegen zijn principes.
Regisseur Tarik Saleh diept Georges karakter net genoeg uit om zijn relatie tot het politieke spel waarin hij belandt geloofwaardig en fascinerend te maken. Zijn narcisme, charme en rebelstatus, maar ook de liefde voor zijn zoon en vrienden, staan haaks op de volgzaamheid die van hem verwacht wordt vanaf hij zich in hogere kringen begeeft. En eveneens die karaktertrekken maken zijn uiteindelijke lot zo onvermijdelijk. Wat eerst aanvoelt als een luchtige, soms zelfs komische karakterstudie en satire van de vrijgevochten filmindustrie, transformeert al snel in een intrigerend spel waarbij George slechts een pion lijkt te zijn.
Fares Fares, de centrale acteur doorheen de Caïro-trilogie, geeft de film een magnetische kwaliteit met zijn karakteristiek profiel en dramatische blik. Het geheel trapt echter net zoals in Boy From Heaven in de val van een overambitieuze plot. Na het hoogtepunt van de film, een gewelddadige poging tot een coup d’état, vallen de puzzelstukjes niet meer volledig samen en blijf je als kijker even naar adem happen. De daaropvolgende scènes voelen willekeurig en ongecoördineerd, alsof er informatie mist. Zo laat de film onduidelijk hoe en waarom uitgerekend George in het complot is verstrikt, en dat laat een wrang gevoel achter.
Daardoor eindigt wat aanvankelijk een vlijmscherpe politieke vertelling lijkt, in een cluster aan onbeantwoorde vragen. Hoe dan ook, met Eagles Of The Republic, genomineerd voor de Palme d’Or en de Zweedse inzending voor de Oscars, creëert Tarik Saleh opnieuw een gewaagd beeld van het leven onder het Sisi-regime in Egypte.
