Het is misschien nog te vroeg om over een echte trend te kunnen spreken, maar er lijkt een lichting van filmmaaksters uit Frankrijk te zijn opgestaan die in hun werk verschillende genre-elementen laten samenvloeien en daar vanuit een eigen achtergrond een persoonlijke draai aan geven. Julia Ducourneau (Grave, Gouden Palm-laureaat Titane) en Coralie Fargeat (The Substance) trokken volop de kaart van de body horror, zij het dan met een sterk feministisch kantje. Emma Benestan zoekt geen extremen op, maar gaat tevens aan het spelen met genreconventies en tracht deze toegankelijk te maken voor een nieuwe generatie.
De Frans-Algerijnse cineaste kon reeds de nodige ervaring opdoen als assistant editor op de set van Mektoub, My Love: Canto Uno en gooit na haar romantische komedie Fragile (ook bekend onder de alternatieve titel Hard Shell, Soft Shell) het roer radicaal om. Ze tekent voor een bovennatuurlijke fabel die speelt in een niet-alledaags decor: de Zuid-Franse Camargue.
Oulaya Amamra vertolkt een tweeëntwintigjarige vrouw die streeft naar onafhankelijkheid en zich staande probeert te houden in het door mannen gedomineerde milieu van het stierenrennen, dat een lange traditie kent in deze regio. De strijd met de dieren staat volgens recensente Meredith Taylor symbool voor het gevecht dat de protagoniste voert om aanvaard te worden. Die laatste wordt immers met argwaan bekeken en moet opboksen tegen de seksistische houding van de stoere venten, die in de arena hun hachje riskeren.
Nadat Nejma (Amamra) op een avond te diep in het glas kijkt en door een van de dieren wordt aangevallen, ontwaakt ze met een gat in haar geheugen. Terwijl het nieuws over een losgeslagen stier de kleine gemeenschap in de ban houdt, begint ze zich op een vreemde manier met de dieren te identificeren – wat een scharniermoment vormt in de film.
Animale doet in eerste instantie wat terugdenken aan The Rider. Dat is geen toeval, daar Chloé Zhao’s independentfilm een grote referentie of inspiratiebron blijkt te zijn geweest voor Benestan, net als de beklijvende thriller It Follows van David Robert Mitchell. Benestan verkende de wereld van het stierenvechten al eerder in Fearless Girl, toch ging een intensieve voorbereiding aan de film vooraf. De jonge cineaste geeft een heldere kijk op het dagelijkse leven op een ranch, weet bij vlagen een rake sfeer op te roepen en laat met veel oog voor details meermaals enkele oprecht mooie dingen zien. De uitgekiende fotografie van Ruben Impens (de vaste cameraman van Felix van Groeningen, die onder meer bekroond werd voor De Helaasheid der dingen en The Broken Circle Breakdown) geeft Animale soms een spookachtig karakter. Dit alles kan niet verhinderen dat het tegenstribbelende scenario een pijnpunt wordt en wanneer alles de voorspelbare kant uitgaat, deze clash tussen mens en natuur toch veel van zijn glans verliest.
