Red Light

Vanaf vandaag verschijnt er iedere vrijdag een nieuwe aflevering van Red Light op Streamz. Net voor de bioscopen weer moesten sluiten, zag ik de eerste twee afleveringen nog op de 47ste editie van het Gentse Film Fest. Naar aanleiding van de première was er ook een afspraak met de regisseurs, Anke Blondé en Wouter Bouvijn, en met één van de bezielsters en hoofdrolspeelsters van de reeks, Halina Reijn. Reijn kon er helaas niet bij zijn. Zij was volledig terecht in Cannes gebleven nadat Red Light daar de Special Performance Award voor de ensemblecast en de Prijs van de Studentenjury won.

Anke Blondé – courtesy of Eyeworks/VTM

Het thema van Film Fest Gent was afgelopen editie ‘gender en diversiteit’. Red Light paste daarom perfect binnen het festivalprogramma. De titel van de reeks geeft het onderwerp misschien al weg, maar de premisse van de reeks is namelijk dat die thematiek vanuit een sterk vrouwelijk perspectief verteld wordt. Een premisse die helemaal in lijn ligt met de visie van ‘Man Up’, het productiehuis van Carice van Houten en Halina Reijn dat de reeks produceerde. We hadden dan ook één belangrijke vraag voor de regisseurs: waarom heeft Blondé het niet alleen gedaan? Het is een vraag die Blondé en Bouvijn snappen, maar ook één waar ze meteen een antwoord op hebben. We moeten vrouwelijke verhalen en personages vanuit een vrouwelijk perspectief beginnen vertellen, maar we hoeven daarom het mannelijke perspectief niet over boord te gooien volgens Blondé. De combinatie van de twee maakt de personages net authentiek. Volgens Bouvijn gaat feminisme bovendien niet alleen over de vrouw, maar is het een zaak waar mannen ook bij betrokken moeten zijn.  Het is een verhaal waar we samen moeten in staan,  daarom wilde hij de reeks zo graag samen met Blondé maken. Die laatste vindt het bovendien ontzettend belangrijk om alle facetten van iets te laten zien en is dan ook blij met de gelaagdheid van de personages in Red Light. Wat er met die personages gebeurt, wordt van alle kanten bekeken. Een personage is nooit eenzijdig dit of eenzijdig dat, net zoals echte mensen ook heel duaal zijn.

Aan de personages op papier zal het dus niet liggen, maar ook de acteurs die gestalte geven aan die gelaagde schrijfsels weten wat ze doen. Het acteerwerk van hoofdrolspelers Carice van Houten, Halina Reijn, Maaike Neuville en Geert Van Rampelberg werd niet voor niets bekroond met een Performance Award. Van Rampelberg is misschien wel niet langer de favoriete ‘onenightstand’ van elke Vlaamse vrouw eens ze Red Light gezien hebben. De acteur zat tussen takes door vaak zo in zijn rol, dat zelfs Blondé schrik van hem kreeg. Hij speelt de ondraaglijke pooier zo geloofwaardig dat je hem net als Tom Dewispelaere in Over Water bijna als mens begint te verachten. Zo’n afkeer is natuurlijk een groot compliment voor de acteur in kwestie dus maak je geen zorgen, Geert. De Vlaamse vrouwen (en mannen) zullen je altijd graag blijven zien.

Wouter Bouvijn – courtesy of Eyeworks/VTM

De personages kloppen dus zowel op papier als op beeld. Het spel dat de regisseurs spelen met de status van de drie vrouwelijke hoofdpersonages, werkt ook geweldig goed. De aanleiding waardoor de drie vrouwelijke hoofdpersonages samen zullen komen, lijkt op het eerste gezicht wel wat gekunsteld. Wanneer Sofie Decleir als overwerkte agente van de cel vermiste personen, haar collega’s van een andere dienst vraagt of zij niet wat verdwijningszaken kunnen overnemen, lijkt het er wel wat dik op te liggen. Als je dan echter ziet dat het aannemen van dat extra werk ook gevolgen heeft voor het privéleven van Neuvilles personage, bevestigt dat alleen maar die gelaagdheid waar Blondé over sprak. En toch blijven we na twee afleveringen een beetje op onze honger zitten. Dat kan aan de cliffhanger op het einde van de aflevering liggen, die ervoor zorgt dat we meer willen zien, maar de eerste twee afleveringen voelen toch nog wat als een voorbereiding op. De vrouwen zijn wel sterk in wat ze ondergaan, maar ze verzetten zich nog niet. Je zit te wachten op het moment dat het losbreekt, dat zij losbreken.

Wanneer dat zal gebeuren en of dat in regie van Bouvijn of Blondé zal zijn, zal iedereen nog moeten ontdekken. Het duo verdeelde de tien afleveringen netjes in de helft. Bij de eerste vijf zat Bouvijn in de regisseursstoel, bij de laatste vijf was dat Blondé. We moeten dus nog vijf vrijdagen wachten tot we Blondés regisseerwerk te zien krijgen. Al is Red Light volgens de regisseurs echt het resultaat van teamwork. Esther Gerritsen, hoofdschrijfster van de reeks, stond volgens Blondé heel open voor suggesties en veranderingen: “Ik mocht vaak een scène helemaal herschrijven. Als Esther er niet mee akkoord ging, dan zou ze het wel zeggen, maar als ze het beter vond, stond ze er meteen achter.” In het geval van Red Light is het waar wat ze zeggen: teamwork makes the dream work.

Dus, als u nog niet geabonneerd bent op Streamz, is Red Light misschien toch de ideale reden om u over die belachelijke eind-z te zetten en uzelf zo’n abonnement aan te schaffen. Wij worden voor alle duidelijkheid niet gesponsord. Voor De Bende van Jan de Lichte hoeft u het bijvoorbeeld niet te doen en de geduldige kijker kan daarnaast ook wachten tot de reeks op VTM uitgezonden wordt. Als telewerken nog een tijdje de norm blijft, kan u dat risico nemen, maar wees achteraf niet boos als uw collega’s aan het koffieapparaat het einde van de reeks aan het bespreken zijn en u nog maar net de eerste aflevering gezien heeft. U heeft hopelijk geleerd van De Twaalf. Wat u ook doet, het zal in ieder geval het kijken of wachten waard zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 + 1 =