Venetian Snares :: Traditional Synthesizer Music

Nooit gedacht dat we Venetian Snares en traditioneel in eenzelfde zin zouden gebruiken. Tot de Canadese breakcore kluizenaar zelf met Traditional Synthesizer Music kwam aanzetten. Er zijn geen zekerheden meer in deze wereld.

Gelukkig duurde onze existentiële crisis maar kort, want eenmaal Traditional Synthesizer Music in de cd-lade schoof, werden alle zorgen weggenomen: dit is nog steeds de hyperactieve, melodisch en ritmisch totaal eigenzinnige Aaron Funk. Vanwaar die “traditional” dan? Funk kocht zich voor deze plaat een fortuin aan analoge synthesizers bij elkaar (een mens vraagt zich af of die geldproblemen waar hij vorig jaar mee zat daarmee te maken hadden) en puzzelde zijn tracks niet in elkaar door eindeloos verknipte Amenbreaks, Nintendo-samples en ontstemde synthesizers in een computerprogramma te laden, maar door talloze kabeltjes (zogeheten patches) van de ene module met de andere te verbinden. Terug naar de oorsprong van de elektronische muziek.

U moet echter ook niet verwachten dat Venetian Snares plots traag pulserende krautrock en synthmeditaties is gaan construeren. Het indrukwekkende is dat Funk een plaat heeft gemaakt die volledig klinkt als Venetian Snares, maar dan met de methodes die pakweg Tangerine Dream en Eliane Radigue al decennia geleden hanteerden (de cover van de plaat knipoogt ook naar experimentele releases uit de jaren zestig en zeventig). Klinkt heel die beschrijving als gevorderd Klingon? Een video van promo “Magnificent Stumble v2”, die Venetian Snares op YouTube zwierde, is behoorlijk illustratief.

Werken met dergelijke apparatuur is monnikenwerk, en vaak een eindeloos traject van trial and error. Hoewel de composities op Traditional Synthesizer Music allemaal afgelijnd klinken, ontstonden ze toch door een fikse dosis toeval, getuige enkele titels die tot drie keer toe opgenomen werden. Het is niet moeilijk in te beelden hoezeer een gepassioneerde muzikant als Venetian Snares dit als een eindeloze speeltuin moet gezien hebben. Luister maar naar de polyfonieën van de erg verschillend klinkende synthesizers die zich in “Goose And Gary v2” om elkaar wikkelen. Het heeft de man uren gekost om dit naadloos in elkaar te laten vloeien, maar het resultaat mag er verdorie wel zijn.

Hoewel de muziek hier weinig nieuwe geluiden laat horen, en de hyperkinetische composities sterk aanknopen bij eerder materiaal, valt wel op hoezeer de spartaanse werkwijze Funk dwong zich op de essentie van zijn muziek te focussen. Traditional Synthesizer Music heeft daardoor weinig ballast, bijna geen last van onnozeliteiten (in tegenstelling tot zowat elke andere recente plaat van Venetian Snares), en is vaak simpelweg mooi. Neem bijvoorbeeld “Everything About You Is Special” dat de plaat echt op gang trekt na de drumloze intro “Dreamt Person v3”, en gezegend is met harmonieën die weliswaar vintage Venetian Snares zijn, maar toch een enorme schoonheid herbergen. Het valt op hoezeer deze plaat de melodische en compositionele kwaliteiten van Funk – hoe wispelturig ook – indrukwekkend in de verf zet.

Dat gezegde zijnde, is het ook geen meesterwerk à la Rossz Csillag Allatt Született. Het achtergrondverhaal van Traditional Synthesizer Music geeft een mooie extra lading aan de muziek die zonder twijfel sterker is dan veel van zijn andere recente output, maar het kan niet verhullen dat de Canadees uiteindelijk weinig vernieuwt. Het adjectief “traditioneel” is in die zin absoluut toepasselijk. Of dat stoort hangt er van af hoezeer je de man beu gehoord bent na ruim twintig LP’s. Wat ons betreft, mag hij er nog gerust even mee doorgaan.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × twee =