Benji Hughes :: Songs in the Key of Animals

Ergens in California, rond het middaguur, wordt een man wakker door de stralende zon die tussen de gordijnen valt. Hij steekt een halve joint aan die er nog ligt van de vorige avond, sloft naar zijn klein studiootje en bokst een muzikaal verslag van de vorige feestavond in elkaar. Zo ongeveer moet het leven van Benji Hughes eruit zien.

Nochtans woont de genoemde heer Hughes helemaal niet in California. Zijn muziek is echter de perfecte soundtrack bij de permanente zonnige lijzigheid die men met dat deel van Amerika associeert. De man vulde zijn dagen tot nu toe vooral met het componeren van muziek voor reclamefilmpjes en tv-jingles. Daarnaast was er het in 2008 uitgebrachte dubbelalbum A Love Extreme, ook al een verslag van een leven dat geen haast kende. Met tot de verbeelding sprekende titels als “Why Do These Parties Always End The Same Way?” of “I Went With Some Friends To See The Flaming Lips” kenden de katers van het leven hier geen plaats en de feestjes duurden tot de zon opkwam. Kortom, een leuke, pretentieloze zomerplaat..

Sindsdien lijkt de tijd te hebben stilgestaan voor Hughes. Volwassen worden zit er voor de Amerikaan duidelijk niet in. Muzikaal gezien is het album nog steeds gevuld met zonnige kolder en opgewonden spielerei. Denk richting Beck, maar dan veel minder origineel of diepgaand. Je kan wel niet zeggen dat Hughes zijn oppervlakkigheid niet serieus neemt. De eerste helft van de plaat bevat vooral springerige nummers als “Girls Love Shoes”, die net geen parodie op zichzelf zijn. Songs van de tweede helft van de plaat zoals “Picnic” en “Magic Summertime” baden met hun onderwatersynthesizers en luie vocals vooral in een lomige sfeer waarop het heerlijk nietsdoen is. Ook op “Song for Nancy”, met zijn repetitieve piano, is het heerlijk wegsoezen. Dit is uitrusten op het strand de dag na een zware avond feesten.

Ook tekstueel vlak moet je hier geen diepgravende analyse van de vluchtelingencrisis of een alternatief economisch herstelplan voor Griekenland verwachten. De nummers van Hughes worden bevolkt door valley girls en flower people waar Frank Zappa decennia terug al graag de draak mee stak. In “Freaky Feedback Blues” wordt een dikke joint opgestoken en dan naar de zoo afgezakt. En verder kan natuurlijk de liefde niet ontbreken. Daarnaast is puberale ongein als “Shark Attack!!!!!!” en het eerder vermelde “Girls Love Shoes” typische kost van iemand die op zijn vorige langspeler het schunnig grijnzende “Tight Tee Shirt” neerpende.

Wie echt van slechte wil is, zou Benji Hughes een Beck of een Flaming Lips van de Aldi kunnen noemen, maar daarvoor bezit hij te veel flair en is zijn muziek te charmant. Maar zoals elke grap mag ze gewoon niet te lang duren. Dit is dan ook een plaat om op een zonnige namiddag eens boven te halen, niet om weken na elkaar kapot te draaien. Songs In The Key Of Animals beluisteren, is als een stevige kebab gaan halen: je zou gezond kunnen koken, maar je hebt gewoon even echt veel zin in kebab. En dat is oké.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee + 2 =