Joey Bada$$ :: B4.DA.$$

”I reminisce for a spell / or shall I say, think back” rapte CL Smooth op de legendarische track “T.R.O.Y. (They Reminisce Over You)”. Nostalgie was toen al een centraal onderwerp in veel hiphopnummers, drieëntwintig jaar later blijven veel rappers er hun sound rond opbouwen. Joey Bada$$ is daarvan een perfect voorbeeld.

Na twee goed onthaalde mixtapes komt de jongeman uit Brooklyn nu aanzetten met zijn langverwachte debuutplaat B4.DA.$$. Was op die mixtapes al duidelijk dat Bada$$ zich sterk liet inspireren door het soort hiphop dat in de eerste helft van de jaren negentig werd gemaakt in zijn thuisstad -met onder meer enkele tracks die klassieke beats hergebruikten en talloze intertekstuele referenties naar die golden age – dan wordt die lijn hier resoluut doorgetrokken. Live durft hij wel eens rappen over meer hedendaagse beats, maar op plaat blijft hij duidelijk vasthouden aan een sound die perfect beantwoordt aan de maatstaven van pakweg 1995, het jaar waarin Joey Bada$$ zelf het levenslicht zag.

De nostalgie druipt er dan ook van af. Dat is vooral duidelijk in talloze letterlijke referenties naar hiphopklassiekers. Een greep uit het aanbod: “Greenbax (Introlude)” recycleert een sample die O.C. op zijn zwaar onderschatte klassieker Word… Life al gebruikte, “Paper Trail$” citeert de iconische hook uit “C.R.E.A.M.” van Wu-Tang Clan, in “Piece Of Mind” valt een parafrase van Nas’ “One Love” te horen, en de ophitsende baslijn van “No. 99” neigt wel erg sterk naar de legendarische posse cut “Scenario” van A Tribe Called Quest. Het inschakelen van producers als DJ Premier, Kirk Knight en Statik Selektah klopt ook volledig in die logica en zorgt voor een sterk sonisch aanknopingspunt met klassieke hiphop.

Op zich is dat natuurlijk niet zo vreemd in een genre als hiphop waar intertekstualiteit alomtegenwoordig is. In zo’n context wordt het creatief recycleren van klassiek materiaal eerder gezien als een manier om de kennis van het eigen genre te etaleren en de luisteraar als het ware een geluidspuzzel voor te leggen. Het verschil tussen goede en slechte lijkenpikkerij ligt hem dan vooral in de skills die de bewuste mc daarbij aan de dag legt. Laat Joey Bada$$ nu net daar een behoorlijk indrukwekkende prestatie neerzetten, met een herkenbare stijl die klinkt als een kruising van het contemplatieve van Nas in zijn beginjaren en de grimmige agressie van Black Moon.

Ondanks zijn jonge leeftijd is Bada$$ duidelijk een volleerd mc met een uitgebreid arsenaal aan flows en sterke rhymes, die moeiteloos de aandacht van de luisteraar weet vast te houden gedurende de vijftien tracks op B4.DA.$$. Hoogtepunten genoeg, maar vooral in de diep rommelende tracks als “Christ Conscious” en “Big Dusty”, vehikels voor Bada$$ zijn associatieve rijmelarij, levert dat indrukwekkende resultaten op. Enkele keren rapt hij ook wat meer hedendaags, zoals in “Escape 120” dat naar de sneltreinflows van Kendrick Lamar neigt. Qua onderwerpen blijft Bada$$ wel erg schatplichtig aan de gouden eeuw en wordt hier maar weinig voorbij gekende tekstuele horizonten gegaan.

Wie de hiphop uit de vroege jaren negentig na aan het hart ligt, zal in B4.DA.$$ een mooie update van die sound vinden die het puur nostalgische vrij goed weet te overstijgen. Er wordt weliswaar weinig nieuws, laat staan wereldschokkends aangereikt. Maar tegelijkertijd kan het niet ontkend worden dat deze plaat, zelfs naar de maatstaven van de grote hiphopklassiekers waardoor het zich laat inspireren, behoorlijk goed zijn mannetje staat.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

12 + zeven =