Lapalux :: Nostalchic

“Alsof James Blake muziek voor een stripteasebar zou maken”, zo omschreef Diplo de muziek van de Brit Stuart Howard, een man die ondertussen redelijk wat hype aan het vergaren is onder de naam Lapalux. Geen idee wat voor stripteasebars Diplo dan wel bezoekt, maar wij kunnen ons toch maar half inbeelden hoe schaars geklede dames hun kledingstukken ritmisch zouden afwerpen op dergelijke hortende en stotende, soms op het randje van chaotische, beats.

Anderzijds kunnen we met wat verbeeldingskracht toch wel half begrijpen waar Diplo die vergelijking vandaan haalt. Tussen al de clicks, cuts, haperingen en bizarre geluidseffecten door maakt Lapalux immers wel bijzonder zwoele muziek, met synths en ritmes die een zekere subtiele sensualiteit uitstralen en een melodiegevoel dat zich almaar meer in een haast poppy territorium begeeft. Deden zijn twee EP’s van afgelopen jaar, When You’re Gone en Some Other Time (beide fameuze aanraders overigens), vooral denken aan koorddansnummertjes tussen de abstracte en catchy elementen uit het Lapalux-universum, dan wordt op ’s mans langspeeldebuut Nostalchic opvallend vaker de kaart getrokken van de “song” als na te streven ideaal, en worden abstracte neigingen ietwat vaker onderdrukt.

Luister maar naar de vooruitgeschoven single “Guuurl”, veel zwoeler zal het dit jaar niet worden en veel toegankelijker wordt Lapalux ook niet. Elektronische tussenwerpsels worden tot een minimum beperkt terwijl de synths ook opmerkelijk rechttoe rechtaan een meeslepend thema inzetten, en een zwaar vervormde gesamplede stem verkondigt hoe graag hij vanavond de liefde wel niet zou willen bedrijven. Ook “Without You”, waarin Kerry Leatham de vocals mag verzorgen (al is dat niet zonder eerst door Lapalux’ elektronische mangel gehaald te worden, zoals overigens alle gastvocals op Nostalchic), is een opvallend toegankelijk nummer waarin het sensuele en subtiele als het ware met elkaar in duel gaan. Terwijl diepe synthtapijten een trage ondergrond met veel aandacht voor stilte bieden, spreidt Lapalux er een meeslepende eb en vloed van verknipte vocals, percussie-elementen en synthpatronen boven uit.

Dat kiezen voor het toegankelijkere pad is absoluut geen slechte beslissing geweest van Howard. Het waren immers de meer chaotische en stuurloze nummers die de kwaliteit van zijn EP’s wat onderuithaalden. Op Nostalchic staat de essentie voorop. Daar mag een vrachtwagenlading effecten bij aan te pas komen en geregeld wordt ruim plaats voor experiment gelaten, maar moeilijk doen om moeilijk te doen vermijdt Lapalux hier grotendeels. Het resultaat daarvan is mogelijk de sterkste plaat die al werd uitgebracht op Brainfeeder, een die zich zelfs bijna kan meten met Flying Lotus’ meesterwerken. Hoewel het klankuniversum van Lapalux immers verschiltvan dat van FlyLo, zo zonder de zwierige jazzelementen en kosmische proporties, valt toch ook hier een neiging naar het epische te horen, een wil om via sferen, ritmes en dynamische synthpartijen een verhaal te vertellen, een dat zich bij voorkeur in slow motion en ’s nachts afspeelt.

Al valt op Nostalchic nog steeds vooral een verzameling nummers te horen die wel in een gelijkaardig idioom vallen, maar die geen continue klankzee maken. Het is dan ook mogelijk om er nummers uit te lichten als hoogtepunten zonder dat ze al te veel verliezen zonder context, iets wat minder gezegd kan worden van het werk van Flying Lotus. Al is het eigenlijk makkelijker om net die nummers eruit te halen die minder als hoogtepunt kunnen gezien worden. “Kelly Brook”, bijvoorbeeld, is dan wel gezegend met een catchy synthlijn, maar rommelt voor een groot deel van het nummer maar wat verder. “The Dead Sea” heeft dan weer een tweetal minuten nodig alvorens het zijn weg vindt naar echt boeiend territorium.

Plaats echter tegenover die ietwat mindere momentjes de vloedgolf aan uitstekend materiaal die te vinden is op Nostalchic en je kan niet anders dan erkennen dat dit een uitstekende plaat is, waarmee Lapalux zijn belofte als opkomend elektronisch talent meer dan inlost.

Lapalux verzorgt 6 mei het voorprogramma van Brainfeeder labelmate The Gaslamp Killer in de AB.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − tien =