Twee dingen falen nooit in muziekbusinessland: een goeie single en een goeie liveset. Beide geven je als artiest de aandacht en de ruimte om je kunnen te tonen aan een ruim publiek. Kwestie van er iets mee te doen natuurlijk. Dat deed Sarah Ferri in 2012 en ze ligt ermee bovenaan ons beperkt stapeltje wijvenceedees.
Je kan wel zeggen dat juffrouw Ferri één van de doorbraken van het jaar is. De Gentse chanteuse met Italiaanse roots deed heel wat mensen meeneuriën op de tonen van “On My Own”, een onvervalste zomerhit. Persoonlijk werden we over de streep getrokken tijdens haar optreden op het Trefpunt-podium van de Gentse Feesten. Ontwapenend en pretentieloos is haar act en haar oeuvre tot nu toe.
Sarah Ferri is retro, of beter, vintage, je hoort weinig post-Woodstockse invloeden in haar muziek maar des te meer swing, jazz, soul, een beetje country en bezieling. Ferri beschikt over een veelzijdige stem die tijdens de capriolen die ze ermee uithaalt nooit haar warme aantrekkingskracht verliest. Wat ons misschien nog wel het meest overtuigde om dit schijfje steeds weer opnieuw op te leggen, is het plezier dat van de songs knettert. Wanneer Ferri al scattend een duet aangaat met haar gitarist, zie je de grijns op beider gezichten voor je geestesoog en kan je niet anders dan meefluiten.
De meeste nummers zijn nogal lichtvoetig van aard en de teksten zijn, hoewel niet slecht, ook niet veel meer dan iets om Ferri’s stem wat om handen te geven. De muziek, hoofdzakelijk door haarzelf gecomponeerd, is gelukkig wel meer dan achtergrond bij haar stem. Deze gevarieerde collectie songs bevat geen enkele stinker en heeft als album een aangename flow. Beginnend met het uptempo singletje waarvan sprake en volgend met soulvolle pianoballad “Were You There” heeft de luisteraar direct een beeld van het muzikale en vocale bereik van deze dame. Het album gaat dan met een lekker vaartje verder. De refreintjes van “The Man Who Was Bored” en “The Jump” nestelen zich in je oor, maar laten op het einde genoeg plaats voor de stoffige twang van “This Is A Moment”.
Het is niet van onze gewoonte om lyrisch te worden van popzangeresjes, meestal passeren ze onze auditieve filters niet eens. Sarah Ferri is echter geen guilty pleasure of zoiets. Dit is een erg veelzijdige en sterke muzikante die op haar debuut reeds erg volwassen en ongeforceerd klinkt. Haar muziek past binnen de huidige retrorage maar zal die wel overleven. Wij horen er in ieder geval heel wat meer in dan een geproducete gimmick.
