Met een vierde deel sluiten Matthieu Bonhomme en Fabien Nury hun monumentale vierluik Keizerin Charlotte in schoonheid af. De neergang en tragiek van prinses Charlotte van België wordt door hen bijzonder meeslepend op het papier getoverd. Het is als het ware een proeve van hun meesterschap.
Er zijn maar weinig stripverhalen die het etiket ‘monumentaal’ zodanig verdienen als het vierluik Keizerin Charlotte van Matthieu Bonhomme en Fabien Nury. Het afsluitende deel verscheen recent, waardoor het hele verhaal nu beschikbaar is. Met Zestig jaar eenzaamheid ronden de auteurs dit project in schoonheid af. Het levensverhaal van prinses Charlotte van België vormde de voedingsbodem voor Keizerin Charlotte. Op een zachte en elegante manier combineerde scenarist Nury de historische feiten met een deel gefictionaliseerde levensgeschiedenis.
Fabien Nury geeft vrij baan aan het alom aanwezige drama in het leven van de prinses. Charlotte was de dochter van koning Leopold I van België. In de strategische hofmakerij die een gangbare zaak is aan de koningshoven, vond ze een huwelijk met Maximiliaan van Habsburg, broer van de keizer Frans Jozef. Het verbinden van het Belgische met het Habsburgse koningshuis was een belangrijke keuze, maar ook een keuze met verregaande persoonlijke gevolgen voor zowel Maximiliaan als Charlotte.
In de eerste delen van Keizerin Charlotte volgen we het koppel in hun eerste huwelijksjaren, waarbij ze in Italië op kasteel Miramare wonen. Beide leven in de schaduw van belangrijker vaders en broers en zoeken voortdurend naar voldoende zin in hun leven in de schaduw. Maximiliaan is geen sterke persoonlijkheid, en laat zich vooral leiden en verleiden tot kortstondig plezier. Het grote strategische vernuft is aan hem verloren gegaan. Charlotte is veel sluwer en strategischer aangelegd, maar doordat zij een vrouw is in de 19de eeuw, krijgt ze gewoon weinig mogelijkheden om haar talenten te gebruiken.
Wanneer het koppel de kans krijgt om keizer en keizerin van Mexico te worden, happen ze toe. Ze beseffen echter maar half in welke slangenkuil te zich gooien. Hun verblijf in Mexico is een aaneenschakeling van frustraties, tegenwerking en groeiende afstand tussen hen beide. In het laatste album zien we dat de kloof tussen Charlotte en haar echtgenoot zo groot geworden is dat Charlotte volledig op eigen koers haar leven wil leiden. Maar ze legt te veel druk op zichzelf om in alles tegemoet te komen aan de torenhoge verwachtingen van haar omgeving, in een chaotische omgeving als Mexico, dat een pion is op het internationale strijdtoneel. Charlottes treurige afdaling naar de waanzin is pijnlijk om te volgen, maar wordt door Nury en Bonhomme met veel gevoel en nuance gebracht. Finaal is Keizerin Charlotte dan ook vooral een aanklacht tegen een tijd waarin mannen enkel de eigen talenten zagen en de eigen gebreken toedekten, tot scha en schande voor talloze veel sterkere vrouwen die geen of te weinig kansen kregen zich ten volle te tonen.
Veel lof gaat uiteraard naar scenarist Fabien Nury, die met Keizerin Charlotte zo wat een masterclass scenarioschrijven aflevert. Maar de bijdrage van tekenaar Matthieu Bonhomme onderschatten zou onrechtvaardig zijn. In deze reeks toont hij zich zowat een grafische evenknie van de betreurde Jean Giraud. Nergens kopieert Bonhomme de grootmeester, maar het tekenwerk in Keizerin Charlotte is van een even hoog en haast volmaakt niveau als bij Giraud in zijn hoogdagen. Bonhomme is een meester in het decouperen van scenes over de meest betekenisvolle prenten. Hij bouwt daarmee spanning op en wisselt meesterlijk tussen overzichtsplaten en detailscènes. Decors en personages zijn perfect in evenwicht.
Keizerin Charlotte is voor geen van beide auteurs het debuut, hun voorgaande werk toonde al meermaals het grote talent. Toch staat wat ons betreft Keizerin Charlotte aan de top, omdat beide hun meesterschap ten volle tonen en mekaar in de samenwerking nog versterken. De vierdelige reeks was een mooi commercieel succes, ook in het Nederlands. We hopen dan ook dat dit de uitgeverij kan motiveren om dan eindelijk nu toch eens dat laatste onvertaalde deel van Bonhommes debuutreeks De Heer der Dolende Zielen te vertalen. Dat vijfde album lijkt wel vervloekt te zijn. Keizerin Charlotte zal die vloek zonder twijfel kunnen wegnemen. Het vierde album sluit die reeks op een perfecte manier af en bezorgt de reeks een plek in het pantheon van de klassieke historische stripverhalen.
