Hong Kong Dong :: Sweet Sensations

Een bekende achternaam is een vloek en een zegen. Zonen en dochters van die in de voetsporen van een illustere vader of moeder treden, krijgen aandacht en een klankbord die voor nobele onbekenden die even hard aan de weg timmeren niet weggelegd zijn maar tezelfdertijd kampen ze met harde woorden en kritieken die hen anders bespaard zouden blijven.

Boris en Sarah Zeebroek, kinderen van Luc “Kamagurka” Zeebroek, kunnen daar van meespreken; met Hong Kong Dong wisten ze relatief kort na het opstarten van de band al de nodige aandacht te genereren van pers en promotoren, een gegeven dat nog versterkt werd nadat ze in 2008 gestrand waren in Humo’s Rock Rally. Liever dan meteen te profiteren van de “buzz” die rond de band ontstaan was, trok de groep zich na een aantal optredens terug om verder te werken aan een eigen geluid. In 2011 resulteerde dat in de beloftevolle e.p. Lesbians Are A Girl’s Best Friend waar een gezonde dosis poprock met opzichtige humor en stereotiepe Oosterse geluidjes overgoten werd.

De opzichtige mix van ernst en luim werkte uitstekend voor de e.p. maar het was echter maar de vraag of de groep een dergelijke aanpak ook een album lang boeiend zou weten te houden. Het gevaar dat het allemaal wat te veel grappen en grollen zou worden en nooit het niveau van novelty act zou overstijgen, was reëel genoeg voor de band om gas terug te nemen op Sweet Sensations. De mix van ernst en luim wordt beter gedoseerd (ook muzikaal) terwijl de band zijn geluid verder exploreert en teruggrijpt naar een jaren tachtig dat tot op heden onderbelicht bleef in de revival/hommage/parodie die al enige tijd opgang maakt.

Een voor de hand liggende referentie is uiteraard The Residents maar net zo goed weten ook Frank Zappa, Talking Heads, The Human League en zelfs bands als Duran Duran, Alphaville en Frankie Goes To Hollywood hun stempel mee op de muziek te drukken. Een bont amalgaam aan stijlen en bands die in de eerste plaats gemeen hebben dat ze binnen het door en door commerciële maar ook bijwijlen boeiende tijdperk waarbinnen ze opereerden perfect wisten hoe ze een popgevoel met een nieuw geluid dienden te combineren. Wie op zoek is naar rechtstreekse referenties in de songs, is er overigens aan voor de moeite want Hong Kong Dong weet perfect de ingrediënten zo te mixen dat er steevast iets nieuws uit voortvloeit.

Of het nu de duistere aanzet van “Remember Amnesia” (John Carpenter zou trots zijn) betreft of de uptempo poprock (met drummachines) die “Sweet Sensations” in essentie is, Hong Kong Dong doet er zijn ding mee. Zelfs wanneer het overduidelijk humoristisch bedoeld is zoals in “Yoko Oh No!”, weet de groep het nummer boven het banale te tillen en de clichés handig te omzeilen. Dat de song ondanks enkele onverwachte uitstapjes nergens gezocht of bewust “arty” klinkt, onderstreept het belang van de tijd die de groep zichzelf gegeven heeft om een volwassen geluid te creëren. In het verleden verloor hij zichzelf immers in dit soort experimenten en bleef het vaak bij te snel bij elkaar geklutste ideetjes.

Ook een nummer als “Flowers”, met zijn Chinees/Oosters tintje, blijft overeind omdat achter alle idiotie doodeenvoudig een goede song schuilt. Niet voor een gat te vangen switch Hong Kong Dong net zo goed over naar verstoorde noise (“Thunder”), hardrockelectro (“The Fear”), vreemde en licht verontrustende kinderliedjes (“The Wind”) of indierock (“Berlin”) zonder dat het gevoel ontstaat dat hier een andere band aan het werk is. Dat Sweet Sensations ondanks alles toch als een geheel klinkt, is met recht en rede de zoveelste pluim die op de hoed van het trio geplaatst mag worden.

Als kinderen van een roemruchte vader torsten broer en zus Zeebroek een last mee die hun muziek op voorhand hypothekeerde (ten kwade en ten goede). Door zichzelf de tijd te geven om samen met kompaan Geoffrey Burton in de luwte te groeien en zichzelf te vinden, is Hong Kong Dong een groep geworden die het niet (langer) van zijn familiebanden moet hebben maar in de eerste plaats op zichzelf staat. De muzikale echo’s en invloeden zijn duidelijk terug te vinden op de plaat maar ze zijn zo mozaïsch verspreid en opgebouwd dat er van een eigen geluid mag gesproken worden. Hong Kong Dong hoeft geen trend achterna te lopen noch iemands hand vast te houden, hij staat met Sweet Sensations immers op eigen benen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 1 =