Zero Degree :: Surreal World

Bij melodieuze death metal denken wij meestal aan Zweden en meer
bepaald aan de Göthenborg metal. Dat specifieke stadje bracht ons
de pioniers van het genre met In Flames, At the Gates en Dark
Tranquillity. Zero Degree komt uit Duitsland, maar het mag niet
verbazen dat ze deze bands als hun grote voorbeelden aanhalen.
Vooral In Flames ten tijde van hun eerste twee platen hoor je
overduidelijk in het geluid terug. Dat betekent zoveel als een
grote focus op melodie en geen echte agressiviteit, perfect
verstaanbare grunts, dubbele basdrums en massa’s
gitaarharmonieën.

Dat de gitaren bij Zero Degree de absolute prioriteit zijn,
blijkt uit het feit dat ze maar liefst drie gitaristen huisvesten.
Ze willen immers live geen compromissen sluiten en de gitaarmuur
moet volledig neergezet kunnen worden zoals op plaat. Gelukkig
maar, want de drie snarenplukkers weten hoe interessante
riffs en flitsende solo’s te produceren. Uiteraard maakt
dat de muziek er niet unieker op, maar dat was ook de bedoeling
niet. Wat ze doen, doen ze echter goed en dat heeft onder andere
Massacre Records prima begrepen. ‘Surreal World’ werd in 2010
namelijk al uitgebracht in eigen beheer. Twee jaar en een
ondersteunende platendeal later, kan de band zowat heel Europa
bereiken. Voor de fans van de eerder genoemde bands is dat absoluut
een heuglijk feit.

Wat naast alle gitaargeweld opvalt aan ‘Surreal World’ is dat de
muziek erg volwassen en gerijpt klinkt voor een debuutplaat. Het
scheelt natuurlijk dat de leden niet enkel uit prille twintigers
maar ook uit dertigers bestaan, en dat drie van hen eerder in
andere (buiten Duitsland onbekende) groepen speelden. Die ervaring
gaf hen genoeg zelfvertrouwen om de productie van de plaat niet uit
handen te geven. Er is echter geen enkel verschil te merken met het
werk van een externe producer. De mix van jongere en oudere
bandleden heeft daarnaast nog een voordeel. Het zorgt ervoor dat
Zero Degree een mengeling van traditionele en modernere invloeden
handhaaft en dat maakt hun mogelijke fanbasis groter dan enkel
puisterige melkmuilen, om het even onsubtiel te verwoorden.

Een moderne invloed die wij niet hadden zien aankomen, zit in
het begin van ‘Grapes of Wrath’. De eerste tiental seconden zijn
pure industrial. En dat is het dan ook, die paar seconden.
Halfweg het titelnummer ‘Surreal World’ zitten er opnieuw wat
industrial-klanken op de achtergrond verstopt. Voor een
seconde of vier ditmaal. Dit als een typerend kenmerk voor de band
opwerpen gaat dus duidelijk te ver. En hoewel het niet stoort, zijn
die in totaal veertien seconden muziek de enige die niet erg
functioneel lijken en ons kleine vraagtekens laten plaatsen.
Veertien seconden verdwaasdheid wegen echter niet op tegen het
degelijke geheel dat net geen uur duurt. Hoewel ‘Surreal World’
geen potten breekt qua originaliteit en het genre zeker niet
iedereen bekoort, moet een trouwe kern melodeath liefhebbers hier
een mooie aanwinst in herkennen.

Wie graag extra op safe speelt, kan elk nummer via
YouTube opsnorren. In hoeverre die daar op legale wijze
beland zijn, laten we in het midden. Dat het de band zelf geen zak
kan schelen, blijkt wel uit het feit dat ze op hun officiële
website enkel trots berichtten over de meer dan twaalfduizend
views voor ‘The Fog’ en niet zeuren over diefstal.
Uiteraard gaan ze er wel van uit dat de likers de plaat
daadwerkelijk kopen. Een mens moet boven alles zijn boterham
verdienen. Met straffe nummers als ‘Tomorrow Dies Today’, ‘Frozen
Alive’ en het compacte ‘Virus’, mag dat niet mislukken.

http://www.zerodegreemetal.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien − acht =