Tyvek :: Nothing Fits

Een hoes met een halfnaakte vrouw en wat surrealistisch verspreide karakters erop kan maar op twee mogelijke muziekgenres duiden: ofwel gaat het om arty indierock ofwel om loeiharde punk. Bij Tyvek is optie twee al heel zeker het geval, hoewel het combo met de erg strakke en afgelijnde ritmes nog wel eens aan een muzikale versie van kubistische kunst doet denken.

Nochtans laat het openingsnummer "4312" heel weinig twijfel bestaan over Tyveks punkgehalte. De titel blijkt namelijk te slaan op het ritme van het nummer en de groep die er met de letterlijke woorden "Four-Three-One-Two" de maat in probeert te houden. Wat kan tellen als statement, want een combo dat te lui is om teksten te bedenken, moet wel een echte punkgroep zijn, toch?

Dat de groep met dit soort charme geen volledige plaat lang kan blijven boeien, spreekt uiteraard voor zich en het is bijgevolg een geluk dat hij het zich met nummers als "Animal" en "Future Junk" iets minder gemakkelijk maakt. Hier zijn het namelijk vooral de haastig uitgesproken, onverstaanbare teksten en de korte duur van de nummers die het punkgehalte ten top drijven. Tot een toppunt komt het echter pas in "Nothing Fits", een nummer waarin Tyvek met erg typische punkteksten een link legt naar horrorpunkgroep The Misfits. Het is namelijk in zulke nummers dat de punkgedachte het duidelijkst naar buiten komt.

Toch heeft Tyvek meer in zijn mars dan alleen maar punk maken. Hiervan getuigen nummers als "Outer Limits" en "Underwater 2", beide tracks van bijna vijf minuten, waarmee het combo afwijkt van het beproefde recept van korte en krachtige nummers. En met succes, want het is hier dat Tyvek de gedrevenheid van punk en de maturiteit van klassieke rock perfect met elkaar in harmonie brengt. Een krachttoer die herinnert aan Rick Frobergs meest recente groep Obits, niet toevallig eveneens een klassiek rockvervolg op het punkverhaal Hot Snakes.

Niet dat een nummer per definitie langer hoeft te duren om een verschil te maken, want in "Underwater 1" vallen Tyveks teksten voor een keer gemakkelijk mee te brullen, wat het goedje een beetje toegankelijker maakt. Dat less is more-principe geldt eveneens voor "Pricks In A Car", waarin het combo het publiek regelmatig een welgemeende "Fuck Off!" toewerpt. Het zijn simpele trucjes, maar in een juiste dosis en in een juist evenwicht met meer volwassen nummers als "Outer Limits" en "Underwater 2" missen ze hun doel niet.

Dat Tyvek met Nothing Fits genoeg indruk maakt om bescheiden verwachtingen te creëren, lijdt bijgevolg geen twijfel. De groep bewijst met Nothing Fits reeds heel erg in het punkgenre bedreven te zijn, maar neigt bovendien naar meer. Wat echt geen loze belofte hoeft te zijn wanneer je bedenkt dat het debuut maar een jaar voor Nothing Fits uitkwam.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × vijf =