James Cleaver Quintet :: That Was Then, This Is Now

Alsof de naam nog niet voldoende is om de onwetende luisteraar op het verkeerde been te zetten (want eerlijk is eerlijk: aanvankelijk dachten we te doen te hebben met een stel knarren rond een kloeke saxofonist). De herrie van deze bleke Britten zal voor sommigen het effect hebben van BDW die overstapt naar de PVDA.

Aan de andere kant van de Noordzee is JCQ bij het grotere publiek immers vooral bekend als het gezicht van energy drink Lucozade. Ze verschenen er in een jolig clipje, waarin ze werden voorgesteld als fashionably sjofele hotties die een slappe versie van Feeders “Buck Rogers” (van een flutsong valt natuurlijk geen evergreen te maken) brengen in een decor dat werd gedomineerd door brede tandpastagrijnzen, kleur en overdadig hormonengewoel. Kortom, het soort spul waarmee je vooral veertienjarige truttenhartjes op hol doet slaan. Nu blijkt die band er ook nog een eigen leven op na te houden, en natuurlijk verwacht je dan meer van die belegen ninetiesrock. Dat is echter slechts een deel van het verhaal. Het andere is net ietsje gewaagder.

Na de zoemende intro van opener “Golfing Pros, Bitches And Hoes” volgt immers een schreeuwerige uithaal en turbopunk die gespeeld wordt met een indrukwekkende focus en energie. En dat is nog maar het begin, want het Quintet ontpopt zich al snel tot het soort gezelschap warvoor het adjectief ’eclectisch’ bovengehaald wordt. Hoewel hier vlijmscherp uitgehaald wordt met een linkse directe is er ook meer dan dat, want er wordt onbeschaamd gelonkt naar gesuikerde pop en gestoeid met slinkse breaks en hysterische wendingen. Het is, kortom, een zotte boel. Eentje die dan niet zozeer in virtuoze voetsporen treedt van Fantômas/Faith No More als in de spastische hardcore van Refused & co.

Klinkt allemaal wat onwaarschijnlijk? Luister dan maar eens naar single “Chicken Shit (For The Soul)”, “Don’t Just Stare At It, EAT IT”, of “Pinks & Blues”, stuk voor stuks songs die viscerale energie, verpakt in met militaristische precisiebombardementen uitgevoerde gekte, koppelen aan bombastische, soms ronduit lullige popriedels die het zonnigste van Weezer en Fountains Of Wayne naar de kroon steken qua onbeschaamde suikervraatzucht. Ongetwijfeld een uitdaging voor drooggetrainde poppunkbands die klaar zijn voor een stapje hoger — zowel qua technisch vernuft als heftigheid –, maar net zo vaak wat veel van het goede. De productie is enerzijds indrukwekkend — vlijmscherp, gelaagd, soms kolossaal –, maar anderzijds ook te vermoeiend, te druk, te volgestouwd met duizend en een ideeën, fratsen en gimmicks.

De aanvankelijke fascinatie, of zelfs respectvolle grijns, weten ze dan ook niet tot het einde op je gezicht te houden. Gaandeweg beginnen songs inwisselbaar te klinken en komen de knapen af met de obligate instrumentale vullertjes, waardoor je vanaf pakweg “Mock The Week” (track 10) vooral uitkijkt naar rust en geen behoefte meer hebt aan meer van dat vermoeiend gedoe, de acht en een halve minuut van afsluiter “Lower Than A Bastard” (mét pianoclimax) nog het minst van al. That Was Then, This Is Now is dan ook het klassieke voorbeeld van het dictum”overdaad schaadt”. In beperkte dosis is dit echter ronduit geinig entertainment, ondanks de wat debiele melodieën, die immers worden gecompenseerd door de aanstekelijke energie en soms verbluffend explosieve wendingen.

Het is dan ook niet echt een verrassing dat de bijblijver van de plaat ook het nummer is dat de schaamte volledig overboord gooit: “The JCWHo” koppelt een luie latin jazzgroove (compleet met toeterende sax) immers op onweerstaanbare manier aan hun karamellenhardcore. Dit is het soort spul dat menig feestje op z’n kop zou kunnen zetten. Geen idee hoe lang ze dit zo kunnen volhouden en of ze in staat zijn om een plaat te maken met nog betere, maar vooral minder ideeën, maar we zijn er van overtuigd dat we dan helemaal te porren zijn voor dit bandje. Talent is er voldoende, nu nog proberen om het zo efficiënt mogelijk te gebruiken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 + elf =