Eindejaarslijstje 2011 van Mattias Baertsoen

  1. James Blake :: James Blake     
    Het grootste muzikale talent in jaren. Wisselt met een schijnbaar gemak af tussen breekbaar en dansbaar, tussen intiem en intens. Steeds even stijl- als smaakvol. Blake kan het zich bovendien permitteren om zijn beste nummers op te sparen voor zijn ep’s die met de regelmaat van de klok op verschillende labels worden uitgebracht. Need we say more?
  2. Zomby :: Dedication     
    Van sommige artiesten weet je liever niet te veel. De enigmatische producer Zomby is er zo één. Met zijn melancholische dubstep brouwt hij een straf tegengif voor de fletse, goedkope ravevariant die vandaag de radiogolven teistert.
  3. Bon Iver :: Bon Iver     
    Wat kan een mens hier meer over zeggen dan dat het bijzonder mooi is? Justin Vernon bewijst dat hij dat hele blokhutverhaal niet nodig had om te worden erkend. Prachtplaat van een hedendaagse bard die bovendien erg sterk is in zelfrelativering, een zeldzaamheid in dat wereldje.
  4. Shabazz Palaces :: Black Up     
    Eindelijk nog eens een sterke hiphopplaat die flink buiten de lijntjes kleurt. Grimmig, eigenzinnig, aardedonker en vooral ongrijpbaar. Onmisbaar voor de fans van Cannibal Ox, Madvillain of Antipop Consortium.
  5. Gil Scott-Heron and Jamie XX :: We’re New Here     Geen nieuw werk van The XX dit jaar, maar hun producer Jamie ging wel aan de slag met het laatste album van de betreurde Gil Scott-Heron. Hij haalde de originelen uit elkaar en stak ze vernuftig opnieuw ineen met toevoeging van hompen acid, happen synths en morzels bas. Een fijner eresaluut kon de peetvader van de urban music zich niet bedenken.
  6. Robag Wruhme :: Thora Vukk     Zo onuitspreekbaar de naam, zo verslavend de plaat. Dit is techno die je kan afspelen zelfs als je grootmoeder op de thee komt. “Subtiel en subliem lagen immers zelden zo dicht bij elkaar, Thora Vukk is top”, schreven we deze zomer over deze plaat en daar is nog steeds geen letter van gelogen.
  7. The Roots :: Undun     
    Vaste waarde in onze eindlijst, ditmaal met een conceptplaat over het lot van een drugdealer. Een van hun meer toegankelijke albums, wat niet wegneemt dat de productie, de teksten en de originaliteit opnieuw impeccable zijn.
  8. Thundercat :: The Golden Age Of Apocalypse     
    Stephen Bruner, ofte Thundercat, is in feite een sessiemuzikant die al jaren meespeelt op de platen van Snoop Dogg en Erykah Badu. In al die tijd heeft hij een vat aan ideeën opgedaan die hij nu op de wereld loslaat in de vorm van een knotsgekke mix van jazz, elektronica, rock en funk. In een puike productie van Flying Lotus.
  9. Feist :: Metals     
    En geen PJ Harvey omdat Polly in het verleden al betere platen maakte en dit Feists beste album tot op heden is. “Warm aanbevolen.”
  10. Seefeel :: Seefeel     
    Comeback van het jaar. Dit combo bewijst dat ze na vijftien jaar nog steeds aan het roer staan van all things krautrock, shoegaze en elektronica.

Bon Iver (AB), Portishead (Werchter), James Blake (Botanique, Werchter en AB) en Rakim (De Nieuwe Nor, NL) wisten ons concertgewijs het meeste te boeien. De beste singles kwamen dan weer van Tyler, the Creator (“Yonkers”) en Lana Del Rey (“Video Games”), maar dat wist u wellicht al.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 − vier =