Samiyam :: Sam Baker’s Album

Flying Lotus’ Cosmogramma was ongetwijfeld een van de opmerkelijkste platen van de laatste tijd. Met een eclectische stijlenmix die zowel de muzikale meerwaardezoeker als de feestvierder kon bekoren, wist de plaat dan ook een hoge plaats in ettelijke eindejaarslijstjes te veroveren.

Ook voor het debuut van Sam Baker oftewel Samiyam, een jonge producer uit Los Angeles die behoort tot het Flying Lotus’ label/collectief Brainfeeder, waren de verwachtingen hoog gespannen. De man maakte de afgelopen jaren furore in de wonky-scene in Los Angeles aan de hand van enkele EP’s. Met Sam Baker’s Album waagt Samiyam zich aan een eerste langspeler, met de pretentie om beats te maken die volledig op zichzelf kunnen staan, zonder dat een rapper nodig zou zijn om de sound af te maken. In de voetsporen van peetvader Flying Lotus (met wie Baker overigens het uitstekende duo FLYamSAM vormt) dus, al lijkt Samiyam zijn muziek ietwat minder serieus te nemen, getuige daarvan de nogal banale albumcover.

Sam Baker’s Album slaagt echter maar gedeeltelijk in die opzet. De plaat staat vol met vette, ontwrichte beats, diepe bassen en wervelende synths en weet over de gehele lijn oerdegelijke wonky-kwaliteit af te leveren, maar anderzijds blijft een gelijkaardig euvel als bij zijn EP’s Rap Beats Vol. 1 en Rap Beats Vol. 2 doorleven, en klinken de meeste tracks eerder als schetsen die wellicht nog beter tot hun recht zouden komen met de assistentie van een mc. Dat geldt weliswaar niet voor de gehele plaat. Zo is bijvoorbeeld het elkaar opvolgende trio “Already” met haar eigenzinnige percussiepatroon, “Frosting Packets” met haar spacy synths en “Kitties” met goed gemikte kattensamples een collectie van tracks die af klinken en zonder meer kunnen overtuigen. Ook “Cushion” weet met beukende drums en catchy synths de aandacht te trekken, net als “My Buddy” dat weliswaar gerust met nog wat meer vocale samples had mogen opgeleukt worden.

Veel van de andere nummers op Sam Baker’s Album missen echter een eigen smoelwerk en weten zich niet echt te profileren als uitschieters in het genre. Zeer degelijk materiaal, dat wel, perfect om in de auto op te zetten of om in een DJ-mix tussen hoogtepunten in te draaien om het tempo erin te houden, maar niet per sé materiaal dat volwaardig op zich kan staan. In die zin slaagt Samiyam er dus niet in om het evenwicht dat Flying Lotus heeft gevonden tussen intellect en buikgevoel te evenaren, en blijft Bakers muziek vooral op de dansvloer (of in de luie zetel voor de chillaxers onder ons) gericht. Kortom, Sam Baker’s Album klinkt nog te veel als een mixtape terwijl het eigenlijk meer dan dat wil zijn.

Sam Baker’s Album is allerminst een slechte plaat, maar mist wel de ambitie die van Cosmogramma een bescheiden meesterwerk maakte. Dat hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn want in deze tijden van muzikaal overaanbod — zeker in elektronische kringen waar een album zo goed als gratis kan gemaakt worden door iedereen met een half degelijke computer en een illegaal gedownload muziekprogramma — is een consistent album zonder echte inzinkingen al een hele prestatie. Desondanks mag het, zeker komend van een label als Brainfeeder, altijd wat meer zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien − 1 =