Eindejaarslijstje 2010 van Maarten van Meer

Een raar muziekjaar, dat 2010. Een jaar met een groot peloton goede platen, maar geen duidelijke kopman. Veel albums die even album van het jaar leken te worden, om dan gewoon goed te blijken. Het overkwam elk album in deze lijst, dus beschouw die top vijf maar als een gedeelde eerste plaats en de rest als een gedeelde tweede.

  1. Kanye West :: My Beautiful Dark Twisted Fantasy           Jawel: hiphop op één. Niet omdat Kanye West zo’n aangename peer is, maar omdat hij het meest baanbrekende album van het jaar maakte. Kamerbrede, hitgevoelige hiphop, barstend van de ideeën en geweldige hooks: een album waarin je dingen blijft ontdekken en dat een fascinerende blik in Wests bizarre wereld biedt. De Songs In The Key Of Life van het nieuwe millennium.
  2. Joanna Newsom :: Have One On Me           Van een driedubbel album van Joanna Newsom verwacht men een ondoordringbaar, schier eindeloos kluwen van overstuurde falset, harp en archaïsmen. Have One On Me blijkt echter een mooi gedoseerd, gevarieerd en uiterst verslavend pakketje muziek waar we negen maanden later nog niet mee klaar zijn. Schijnbaar niet te overtreffen, maar we hopen dat ze het probeert.
  3. Arcade Fire :: The Suburbs           Neem de goeie helften van Funeral en Neon Bible en meng ze goed. Zeef het indie-puritanisme eruit. Voeg een snuifje electro en een flinke dosis maturiteit en ambitie toe. Afkruiden met Win Butlers geheime mix van euforie en melancholie, en je hebt het meesterwerk waardoor Arcade Fire niet langer overroepen kan worden.
  4. Robyn :: Body Talk           Een wat onwaarschijnlijke mix van eurohouse, electro, new beat, luisterliedjes, die perfecte popsongs met inhoud zoals “Hang With Me”, “Dancing On My Own” en “Cry When You Get Older” oplevert. Zette zich uit zeer onverwachte hoek onwrikbaar vast in CD-speler en iPod.
  5. The National :: High Violet           The National was vroeger niet beter. High Violet is het werk van een band op het top van zijn kunnen: een album vol schitterend gecomponeerde songs met subtiel door elkaar geweven melodieën, altijd weer inventieve drumfills en de verslavende bariton van Matt Berninger en dat alles net zo gedoseerd dat je elke song meteen weer opnieuw wil horen. Maar: High Violet mist de ziel en samenhang van Boxer om album van het jaar te zijn.
  6. Midlake :: The Courage Of Others          Bloedmooie Amerikaanse ode aan de Britse folkrock van de jaren 60. Daarom ook een enigszins verdachte en te gecomponeerde stijloefening volgens critici. Zonder oorkleppen horen we een meesterlijk gecomponeerde stijloefening met verslavende prachtsongs als “Acts Of Man”, “Winter Dies” en “The Courage Of Others”. Een album waarmee je enkele dagen na aankoop terug naar de winkel gaat om ‘meer van dat’.
  7. Four Tet :: There Is Love In You          Na het fantastische Rounds gings Kieran Hebden met wisselvallig resultaat op zoek naar nieuwe (rave-)geluiden. Die zoektocht heeft nu eindelijk een album opgeleverd dat zonder blozen naast Rounds in de kast mag staan. There Is Love In You is dansbaar, maar zit ook vol met het soort subtiele en onverwachte details die Four Tets eerste albums zo klassiek maken.
  8. Jonsi:: Go Live           Go was een te feeëriek geproducete egotrip van een elfje dat de donkere onderstroom van Sigur Rós miste. Live wint het songmateriaal echter aan spanning en dynamiek en durft Jonsi ook solo verpletterend en donker te donderen. Sigur Rós klonk al jaren niet meer zo indringend als “Grow Till Tall” of “Kolnidur” live.
  9. Marble Sounds :: Nice Is Good           Lofi-pop in de traditie van Pinback en The Notwist zonder al teveel pretentie, maar met oorstrelende melodieën en teksten vol herkenbare melancholie. Verrassendste Belgische debuut in jaren.
  10. Pantha Du Prince :: Black Noise           Flink dansbare knutseltechno met een verhaal. Opgebouwd uit samples van veldopnames bij het Zwitsers dorpje van de coverfoto. Een album dat zowel op een feest als onder de hoofdtelefoon recht blijft, met als absolute hoogtepunten “The Splendour” en “Abglanz”.

De gedeelde derde plaats:
11. These New Puritans :: Hidden
12. Flying Lotus :: Cosmogramma
13. Robert Plant :: Band Of Joy
14. Meuris :: Spectrum
15. Neil Young :: Le Noise
16. Grinderman :: Grinderman 2
17. Autechre :: Oversteps
18. Paul Weller :: Wake Up The Nation
19. Buurman :: Mount Everest
20. Richard Thompson :: Dream Attic

Onterechtst genegeerd in 2009: Girls.

Nummers van het jaar: “Alors On Danse” van Stromae, “Runaway” van Kanye West en The National, “Dancing On My Own” van Robyn en “We Used To Wait” van Arcade Fire.

Er waren geweldige concerten van Jonsi, Joanna Newsom, The National en U2. We lieten ons bovendien graag terug naar onze jeugd blazen door Alice In Chains op Rock Werchter, waar Arcade Fire en Pearl Jam nadien meer dan verdienstelijk headlineden.

Kreeg veel meer aandacht dan ze verdiende: Kate Nash, die bevestigde met geweldige single “Do-Wah-Doo”, deed fronsen met het ondermaatse My Best Friend Is You en alle krediet verspeelde met een aanstellerige passage in de Botanique. Al zal het volgens haar weer allemaal aan ons liggen. Zo gaan die dingen.

Hadden we achteraf bekeken ook liever geen geld aan gegeven: Goose en 65daysofstatic.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − dertien =