The Go Find :: Everybody Knows It’s Gonna Happen, Only Not Tonight

Plompverloren in een voor het overige rustige straat in het Antwerpse Kontich lag de Belgische CBGB’s: concertzaal Lintfabriek was — tot de brandweer er eind 2007 het brandgevaarlijke licht uitdeed — net als zijn New Yorkse oudere broer een plek waar veel latere Grote Namen vroeg in hun carrière halt hielden, aangetrokken door een stelletje scherphorende jeugdhuisbestuurders met een groot hart en een kleine portemonnee. Een blik in de concerttrofeeënkast van de Fabriek: Pavement, The Mars Volta, dEUS, Motorpsycho, Karate, The Black Heart Procession, Will ’Palace’ Oldham, Low en enkele volledige punkdynastieën. Het even groezelige als gezellige Lintfabriek was ook de biotoop van local hero Dieter Sermeus, van Orange Black en The Go Find.

Gemankeerde poster boy Sermeus is voor zijn boterham cultuurfunctionaris; voor de bijhorende choco heeft hij — sinds Orange Black op apegapen ligt — The Go Find. Op kaviaar en de algehele doorbraak is het nog even wachten. Het dichtst daarbij kwam The Go Find met hun — weliswaar auditieve — passage in de überpopulaire Amerikaanse jongerenreeks ’The OC’, die eerder al Death Cab For Cutie, The Shins en helaas ook The Killers een flink eind in de vaart der volkeren opstuwde. Of die doorbraak voor deze derde keer zal zijn, durven we allerminst te voorspellen, maar Everybody Knows… is alleszins toegankelijk genoeg om ongelukken met méér dan alleen blikschade te doen in overzeese hitparades, voorverwarmd als die zijn door the likes of het eerder genoemde Death Cab For Cutie, Imogen Heap, The Postal Service en — horresco referens — Owl City.

Zes jaar geleden bestond The Go Find uit Dieter Sermeus en zijn laptop. Een passend etiket was dan ook al snel gekleefd: indietronica. In een treffend staaltje typecasting vond Sermeus dan ook muzikaal asiel bij Morr Music, het indietronicalabel dat ook Styrofoam, The Notwist en Múm aan de wereld tracht te slijten. Vandaag zit die indietronicajas het intussen tot een kwintet aangedikte The Go Find te nauw: Everybody Knows… is veel meer dan een serie strategisch geplaatste, warmbloedige en knisperende bliepjes, maar herbergt elf in je oor smeltende poppy songs met een hart. Dat maakt ook dat je telkens wanneer een overdosis Mooi dreigt — alles aan deze makkelijk onderschatbare Everybody Knows… klinkt warm en perfect — door de sterke songs tot de orde wordt geroepen.

Bieden zich spontaan aan ter staving van het voorgaande: het ingetogen, woordspelige "Love Will Break Us Up". De van heimwee zwangere "Let me take you back to the nineties, when we were teens" titeltrack, met zijn boven de koppig volgehouden groove openspattende blazersfinale. "Neighbourhood", net als Orange Black’s "Southern Feel" een ode aan quintessentiële kindertijdherinneringen — op de achterbank richting zuiden rijden, op een warme zomeravond tot laat op straat rondhangen of zwaaien naar voorbijrijdende auto’s. Of "One Hundred Percent", met mooie backings van belofte Karolien Van Ransbeeck — binnenkort ook te horen op Admiral Freebee’s The Honey & The Knife. "Stay" ook vooral, waar Sermeus verhaalt over een break up, die zijn beslag krijgt via "the talk of talks".

Everybody Knows It’s Gonna Happen, Only Not Tonight gaat over heimwee naar verloren gegane liefdes, onschuld en niet-zo-eeuwige jeugd, maar ook over het vermogen tot vreugde om kleine dingen. Kleine dingen zoals een fijn plaatje bijvoorbeeld. It should happen, most definitely tonight voor The Go Find. En anders toch zeker morgen of overmorgen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 4 =