Vampire Weekend :: Contra

De New Yorkse muziekscene blijft verbazen. Net nu we vonden dat er
visquota moesten komen voor het aantal shoegazebands die uit deze
kweekvijver werd gehengeld, waait er een nieuwe wind door The Big
Apple, met name die van het sprankelende eclecticisme. Dirty Projectors,
Yeasayer en Vampire Weekend: eindelijk een paar bands uit NY die
hun woonplaats niet als de navel van hun sound beschouwen, maar de
sprong durven te wagen naar andere muzikale oorden. Met hun vrijage
van Afrikaanse muziek en glinsterende indiepop hees laatstgenoemde
band hun sound alvast in een frisgewassen en veelkleurig kleedje.
En op hun tweede plaat bevestigt Vampire Weekend de
hype met de vingers in de neus, evenwel zonder als een loutere
kopie van zichzelf te klinken. Begin alvast te springen van vreugde
als een overijverige Masaï!

Wat mespuntjes ska en een paar scheutjes afropop: meer had Vampire
Weekend niet nodig om een zomers briesje door het New Yorkse
muzieklandschap te blazen. De songs op hun titelloze debuut klonken
open en weids, een deugddoende zuurstoftherapie na de verstikkende
mist van shoegaze uit The Big Apple. En op ‘Contra’ is dat niet
anders, hoewel de songs nog veel meer volgestouwd zijn met loopse
percussie, huppelende synths en tureluurse melodieën. De
vernieuwingsdrang is daardoor sterk voelbaar, maar zonder ook maar
aan één UV-straal in te boeten. Slaap dus op uw beide oren: ook op
‘Contra’ dartelt de band als een stel speelse springbokken over de
savanne en maken ze de meest misdadig aanstekelijke pop van het
moment.

Enter ‘Horchata’: ok, de tekst is wat gekunsteld, maar het nummer
smaakt zo fris als een zomerse cocktail en zo mousserend als een
glas ijsgekoelde cava. Ook op ‘White Sky’, ‘Run’ en ‘California
English’ bakt Vampire Weekend het heerlijk bruin met schaamteloos
opgewekte en okselfrisse pop. Lispelende hihats, percussieve
accenten, zwierige synthriedels en sierlijke strijkers (courtesy of
multi-instrumentalist Rostam Batmanglij): ze tuimelen over elkaar
als kinderen in een ballenbad, maar toch blijven het klassieke
popsongs met een glasheldere structuur. Misschien is dat wel de
strafste verwezenlijking van deze New Yorkers: een potpourri van
ideeën en klanken creëren zonder de kwalijke geur van
overdaad.

En dan is er natuurlijk nog ‘Cousins’, het vreemde eendje in deze
zonovergoten oase. Maar wel eentje dat er nerveus op los kwettert
met z’n militaristisch gehamer op de snaredrum en hitsige
surfgitaren. Het is de ‘A-Punk’ van ‘Contra’, maar dan zo mogelijk
nog beter. ‘Holiday’ verbleekt dan weer een beetje bij het debuut
wegens te vrijblijvend en een te groot ‘hap-slik-weg’-gehalte.
‘Giving Up The Gun’ is stukken beter, maar lijdt zwaar onder een
cheesy arrangement van kerstbelletjes en een goedkope synth.
‘Contra’ is dus zeker niet foutloos, maar de mantel der liefde is
snel uit de kast getrokken bij het horen van de caleidoscopische
pracht van de rest van het album.

Vooral met de minder voor de hand liggende songs maakt Vampire
Weekend indruk. Zo bewijzen ze veel meer te zijn dan The Shins na
een spoedcursus Afrikanistiek in ‘Taxi Cab’, een weemoedig
wiegeliedje vol lieflijke riedels en elegante strijkers. Met de
laatste twee songs zet de band zelfs al de deur naar de toekomst op
een kier. ‘Diplomat’s Son’ is een lang uitgesponnen brok skapop die
zich ongegeneerd tegen een M.I.A.-sample aanschurkt. En Ezra Koenig
mag z’n niet geringe zangtalenten volledig tentoonspreiden in de
superbe afsluiter ‘I Think Ur A Contra’, een dromerige mantra die u
op donzige wolkjes naar het gaatje van het plaatje laat
zweven.

U heeft het al gesnopen: de indie-universitairen van Vampire
Weekend zijn ook met hun tweede plaat cum laude geslaagd. Aan hun
spreidstand van exotica, afropop en postpunk zouden vele acts een
gescheurde onderbroek overhouden, maar dit kwartet komt er
moeiteloos mee weg. ‘Contra’ is de ultieme bevestiging van hun
talent en de stormram waarmee de poort naar het grote publiek
ongetwijfeld zal worden opengebeukt. Koning Winter een hak zetten?
U weet welke plaat u in huis moet halen!

Vampire Weekend speelt op 22 februari 2010 in de Ancienne
Belgique in Brussel. Het concert is uitverkocht.

http:///www.vampireweekend.com
http:///www.myspace.com/vampireweekend

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 1 =