The Flaming Lips + Stardeath and White Dwarfs




AB, Brussel, 9 september 2009

Voor al uw kinderpartijtjes, gevuld met ballonnen, confetti en
sfeervolle muziek, nu beschikbaar ‘Flaming Lips’!
Hoewel ze eerder dit jaar nog hun aanwezigheid op dat ene
kinderfeestje van formaat Rock Werchter lieten voor wat het was,
gaven ze afgelopen maandag in volle glorie present in de AB.

Maar eerst mocht het kleine neefje van Wayne Coyne met zijn band
Stardeath and White Dwarfs compleet uit hun dak
gaan in jaren ’70 psychedelica. Hij had in navolging zelfs lollig
ome Coyne een groen, strak seventies turnpakje aangetrokken en vond
het nodig om op witte kousjes over het podium te hupsen. Zijn
bandleden leken echter niet van dezelfde planeet te komen op het
gebied van kledingaangelegenheden, maar lieten zichzelf van hun
beste rockkant zien. Het was loeiharde muziek ondersteund door
overdreven veel stroboscoopeffecten. Maar deze band zal altijd
bijblijven als de band die met een geweldige cover het podium
ruimde voor de koningen van het feest; ‘Borderline’ van
Madonna!

Flaming Lips zullen om heel andere redenen een
onuitwisbare indruk achterlaten. Ook dit keer waren de ingrediënten
die hun optredens legendarisch maken allemaal aanwezig.
De roadies en het geluidspersoneel werden voor de gelegenheid in
een doorsnee oranje wegwerkerspakje gehesen en waren in
tegenstelling tot het gemiddelde gemeentepersoneel dat in uw straat
een gat in de weg dient te vullen, wel uitermate actief. Het voor
de ‘Embryonic’-tournee knaloranje (gemengd met een vleugje gele)
podium moest namelijk in gereedheid gebracht worden onder het motto
“overdaad schaadt, maar niet bij Flaming Lips”. Ze werden daarbij
voortdurend op hun vingers gekeken door een al strak in het grijze
pak zittende Wayne Coyne die als een zenuwachtige pinguïn van de
ene kant de andere kant van het podium, euh…, ijsbeerde.

Mr. Coyne was zelfs zo vriendelijk om – niet om de verrassing te
verklappen, maar toch – het publiek op de eerste rijen te
waarschuwen dat wanneer ze hun pintje niet binnen de 6 minuten
zouden leegdrinken, ze het ergens achteraan in de zaal in
druppeltjes zouden moeten gaan zoeken. De ballon waarin Coyne
gebruikelijk over zijn publiek holt, zat namelijk ook maandagavond
in hun pretpakket.
Terwijl hij rustig zijn avondwandelingetje in een opblaasbare bal
klaarmaakte, kwamen zijn bandleden uit de pulserende en eveneens
oranje-rode vagina op het reusachtige scherm tevoorschijn.

Een hele batterij aan fotografen, AB-medewerkers en andere mensen
die zichzelf bereid vonden om in een bloedheet yeti- of
schaapjespak te hijsen, werden alvast het podium opgeduwd om het
spektakel van ballonnen en confetti helemaal in te leiden. Ohja,
het openingsnummer was dan ook nog eens ‘Race for the Prize’.
Voltreffer. Zeker wanneer nog geen paar minuutjes verder al de
‘Yeahyeahyeah Song’ klaar staat.
Maar inderdaad, men vergeet al eens dat het hier om een band gaat,
wiens laatste plaat bol staat van de psychedelica. Net die plaat
die ergens in het getouwtrek van lovers en haters zit, werd in de
AB voorgesteld. Er kwamen niet bijster veel nummers uit het nieuwe
album en als ze dat deden, werd er toch nog met enige
terughoudendheid gereageerd. Behalve dan op ‘I Can Be a Frog’ want
dat werd gretig door de hele zaal meegezongen. Het is dan ook een
weggever van formaat.

Ergens tussen de King Kongs, opblaasbare vlinders en oranje
hulpmiddelen allerhande, haalden de Lips met zoektochten naar
oortjes de vaart zelf uit hun concert met nummers als ‘Convinced of
the Hex’, ‘Morning of the Magicians’ en ‘Evil’.

Gelukkig kwam ‘Yoshimi’ net op tijd om het hoekje piepen en sleepte
menig zangtalent (dat, laten we wel wezen, niet altijd van Coyne
zelf komt) uit het publiek. En eindigen deden ze uiteraard in stijl
met ‘She Don’t Use Jelly’ en nog eens een hoop ballonen om de hele
ballonindustrie een jaartje zoet te houden. Uiteraard kwamen ze nog
eens terug en dat met ‘Do You Realise?’ onder de arm.

Het kleinste kind kan vaststellen dat Flaming Lips als geen ander
een zaal kunnen entertainen en dan doet het er allemaal niet meer
zo veel toe hoe de setlist nu precies in elkaar zat. Al zijn we
toch blij dat ze hun Yoshimi niet zijn vergeten.

Meer afbeeldingen The Flaming Lips

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien − achttien =