Hanne Hukkelberg :: 28 november 2007, Handelsbeurs

Een fiets op het podium, het is niet eigenaardig in de wereld van Hanne Hukkelberg. Dat de 28-jarige Noorse voor een derde keer dit jaar haar tweede album Rykestrasse 68 komt voorstellen kan ons niet deren. Zeker niet als ze ook deze keer de perfectie benadert.

Hanne Hukkelberg schetst, samen met al die andere zangeressen waarmee ze tot in den treure wordt vergeleken, een beeld van het ideale Scandinavië: koud, stil, eenzaam, correct, romantisch en warm aan het haardvuur. Een beeld vol paradoxen dat ook in haar muziek weerklinkt. Kille elektronica gewikkeld in warme jazz-arangementen en die stem die ons nu eens aan Billie Holiday doet denken en even later weer aan Scandinavische nimfen als Stina Nordenstam.

Op het podium vertaalt zich dat in een sympathiek universum vol alledaagse voorwerpen die interessante klanken produceren en vier zeer capabele muzikanten die uitblinken in bescheidenheid. Ook Hukkelberg zelf behoeft geen grote show. “Berlin”, zowel de aftrapper van de plaat als van het concert, charmeert met gesamplede straatgeluiden en vrolijk geneurie. De fiets bewijst meteen zijn nut als percussie-instrument in “Cast Anchor” uit het debuut Little Things. En ook het opmerkelijkste bandlid, Line Horntvedt (Jaga Jazzist), toont zich met een voortreffelijke tweede stem. Horntvedt staat verder nog in voor dwarsfluit, xylofoon, klokkenspel, allerhande percussie en bastuba, zoals op het intieme “Pirate”.

Zoals in de beste relaties verloopt alles vanzelfsprekend. De bandleden zijn perfect op elkaar ingespeeld, het Noorse gebrabbel tussendoor is gezellig en de instrumentatie subtiel afgewogen. De percussie op die verschillende voorwerpen is een lust voor het oog. Zo zit Hukkelberg tijdens “Ease” aan de fiets zoals aan een spinnenwiel. Sensueel streelt ze de spaken, terwijl ze “I’m a whistling man with a whistling booze” zingt. Met ingehouden adem luisteren we naar een ijl “Balloon” dat tijdens de finale “Moments Swiftly Disappear” naar een tweede versnelling schakelt. Even opzwepend is de jazzpop van single “Cheater’s Armoury” of het hypnotiserende “Ticking Bomb”.

Hukkelberg speelt exact dezelfde setlist dan tijdens haar eerste Belgische passage van dit jaar in de ABClub, zes maanden geleden. Toch blijft ze verrassen en benadert ze opnieuw de perfectie. De Pixies-cover “Break My Body” wordt deze keer zelfs nog sensueler. Ook “All Day And All Of The Night”, de Kinks-cover die ze iedere keer als toemaatje aanbiedt, blijft aanstekelijk.

De wereld volgens Hanne Hukkelberg is warm, menselijk en ontroerend. Live heeft ze dat nu al wel enkele keren bewezen. We wachten vol ongeduld op een nieuw album en een volgende ronde.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 − een =