Hollywood Porn Stars :: Satellites

Bericht aan alle rukkers van heel België: Scarlett Johansson kruipt binnenkort in de supersexy huid van de wereldberoemde pornoster Jenna Jameson! Wie bij een dergelijk bericht niet stante pede begint te watertanden leest al jaren zijn Russische klassiekers middels brailleschrift, of mag voor ons part als de wiedeweerga zijn lidkaart (pun not intended) van de Casa Rosa (Kammerstraat 22, 9000 Gent) gaan afhalen.

En dan nu, terzake: het Luikse collectief Hollywood Porn Stars is fier om zijn tweede worp, Satellites aan het publiek voor te stellen. Op het geboortekaartje prijken de allesbehalve abominabele adjectieven “levenslustig”, “vlot toegankelijk”, en “stevig gebouwd”.

Hollywood Porn Stars wordt gevormd door zanger-gitarist Anthony Sinatra, gitarist Redboy (die u ook kan kennen van zijn soloproject My Little Cheap Dictaphone), en drummer Ben Damoiseau. Bassist Eric Swennen maakt het kwartet compleet. Inmiddels is de debuutplaat Year Of The Tiger drie jaar oud, speelden obscure groepen als Hot Hot Heat (herinnert iemand zich nog “Bandages”?) en Primal Scream in hun naprogramma, en blijven de Porn Stars tegen beter weten in inbeuken op de gewapend betonnen geluidsmuur die dit bufferstaatje in ridicule reepjes scheurt.

Hollywood Porn Stars maakt gammele, smeuïge maar al bij al radiovriendelijke gitaarrock, die uit hetzelfde krakkemikkige kastje komt als die van Arctic Monkeys, The Libertines of vooral Hard-Fi, groepen die op hun beurt de mosterd haalden bij Ray Davies, Joe Strummer en andere Paul Wellers. It’s only rock’n roll, en de rest kan ons aan onze reet roesten.

De luisteraar wordt op Satellites verwelkomd met een welgemikte rechtse hoek, “Andy” genaamd. Nog maar nauwelijks is hij ervan bekomen of daar volgt “Islands” al, dat van start gaat met een “Debaser”-baslijntje en voortdrijft op een uiterst meezingbaar refrein. “Fugitive” had evengoed uit de strot van (Arctic Monkeys-zanger) Alex Turner kunnen komen, en retestrakke rockers als “Walking Cash Machine” en “I Want You” schreeuwen om radioaandacht. Enthousiaste, melodieuze rock, zonder al te veel franjes.

Valt er dan werkelijk niets negatief op te merken, vraagt de achterdochtige platenkoper in u zich misschien af? Wel ja, veel nummers klinken alsof u ze allemaal al eens elders hebt gehoord (al hoeft dat niet per se een verwijt te zijn), de nasale stem van zanger Alex Sinatra kan bepaalde lieden vlug gaan vervelen, en het geheel is geen toonbeeld van verrassende variatie. Maar een oetlul die daarover valt.

Weinig kans dat dus Satellites uw leven zal veranderen, maar desalniettemin is dit een plaat die zonder twijfel een eerbiedwaardige plaats in uw platenkast verdient (ergens tussen The Hives en Husker Dü). “Met België kunnen ze alvast beginnen, met meer dan België zullen ze wellicht eindigen”, schreef een goddeau-collega drie jaar geleden. Het is intussen hoog tijd dat muzikaal Vlaanderen zijn blik richting het zuiden van het land wendt, want plaatjes zoals Satelittes maken duidelijk dat Wallonië laten vallen een regelrechte schande zou zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × een =