This Et Al :: Baby Machine

Al in 2002 zette This Et Al de eerste stapjes in het alternatieve
rockcircuit van Leeds. Er werden enkele tracks op demo geperst en
de regionale podia werden afgeschuimd, maar al bij al koos de band
voor een voorzichtige opbouw naar een eventuele carrière in het
vak. Het was pas vier jaar later dat de band haar eerste singles in
eigen beheer uitbracht en de groep op enkele compilaties begon te
prijken. Toch kwamen ze al snel terug op de achtergrond terecht en
dat dankzij de stadsgenoten ¡Forward, Russia!,
die met gelijkaardig materiaal sneller de weg naar de charts
vonden. Het is dan ook met hen dat ze bij de officiële release van
dit debuut (waarvan ondertussen al meer dan de helft van de tracks
elders verschenen zijn) de vergelijking moeten doorstaan.

Laten we er geen doekjes om winden: This Et Al is de blue
collar
-versie van iForward Russia! De songs klinken
gestructureerder en iets minder nerveus, de arty accenten
ontbreken, maar voorts horen we een sterke verwantschap. Zelfs in
de stem valt de gelijkenis met Tom Woodhead meteen op en hoewel
zanger Wu een toegankelijker geluid tentoonspreidt, moet hij nu en
dan toch de duimen leggen voor zijn collega. Zijn
ademhalingstechniek vergt nog extra oefening en ook de hoge noten
mogen zuiverder gerealiseerd worden, wat vooral pijnlijk duidelijk
wordt op ‘The Loveliest Arm’.

De verwijzingen houden hier niet op, want veel tracks op ‘Baby
Machine’ lijk je ergens anders ook wel al eens gehoord te hebben.
In ‘Sabbatical’ merken we een vleug … And You Will Know Us By The
Trail Of Dead, ‘He Shoot Presidents doet dan weer denken aan
Manic Street
Preachers
. Zelf haalden de jongens de mosterd bij Sonic Youth en My
Bloody Valentine, maar om in één adem met deze grootheden vermeld
te worden, zullen ze toch nog heel wat aan persoonlijkheid mogen
winnen. Tracks als ‘Wardens’ en ‘Catscan’ hebben strakke rock in de
aanbieding, maar missen dat scherpe kantje. Nochtans is het geen
kwestie van niet willen: het lekker absurde ‘Pigs Make Children
Sick’ (“Crash crash boy break a leg! Crash crash girl break a
leg! I only bought this cannon ball and I already want to
sell”
) gaat harder tekeer en klinkt zo al veel frisser.

In dit vinniger werk komt ook een spitsvondige tekstuele aanpak
boven: de meeste van deze tracks worden gevoed door enkele
sloganeske flarden die als een stream of consciousness in elkaar
haken (“The blind are bleeding me dry – Can you speak European?
– O I will never be a logo! To them, to them or to me”
).
Wanneer naar meer coherentie gestreefd wordt, gaat het dan ook soms
de mist in. In een poging een relaas af te steken, worden de eerste
noten van ‘You’re Driven For Miles (And Not Remembered A Thing)’
bijvoorbeeld van te veel tekst voorzien, wat Wu ertoe verplicht een
hele resem lettergrepen af te bijten om alles in de beperkte ruimte
te persen.

‘Baby Machine’ blijft in zijn geheel nog te veel een knipoog naar
de idolen en op dat vlak hadden we toch meer verwacht na een
gistingsproces van vijf jaar. Het viertal kan een goede popsong
produceren, maar heeft het hardere werk nodig om persoonlijkheid te
tonen. ‘Of National Importance’ zoekt al meer naar een eigen geluid
en zorgt zo, gekruid met math rock en stoner, voor de krachttoer
van de plaat. De formule wordt nog eens herhaald op ‘Can You Speak
European?’, maar komt door de geforceerde zanglijnen niet tot een
gelijkaardig resultaat. Zo blijft het bij een plezierig maar
voorzichtig aftasten om bij de grote jongens te mogen spelen,
waardoor This Et Al eerder een subsituut wordt in plaats van een
brand op zichzelf.

http://www.myspace.com/thisetal

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf + vijftien =