From Autumn To Ashes :: Holding A Wolf By The Ears

Dé teleurstelling van 2005! Dat was destijds mijn mening over
Abandon Your
Friends
, de derde volwaardige langspeler van het uit Long
Island afkomstige From Autumn To Ashes (kortweg FATA). Ik miste
namelijk de chemistry tussen brulboei Benjamin Perri en
drummer/zanger Francis Mark die zo typerend was voor hun vorige
platen. Ook de rustige passages, die geheel werden ingezongen door
Mark, konden mij allesbehalve bekoren. Toen ik onlangs vernam dat
Ben Perri de band vóór de opnames van ‘Holding A Wolf By The Ears’
om persoonlijke redenen had verlaten en Mark voortaan alle vocals
voor zijn rekening zou nemen, vreesde ik echter het ergste.

Die vrees blijkt echter ongegrond, want Holding A Wolf By The Ears
komt met ‘Deth Kult Social Club’ zowaar Dillinger Escape
Plan
-gewijs op gang: een razendsnelle, knallende riff, die
meteen door een schelle krijs van Francis Mark gepareerd wordt.
Jammer genoeg haalt de zanger van dienst voor het refrein zijn
cleane strot uit de kast. Gelukkig is die passage van relatief
korte duur en houden de screams de bovenhand, want een liefhebber
van Marks ‘kinderstemmetje’ zal ik nooit worden. Tijdens ‘Recounts
And Recollections’, dat met een lekker hardcoreritme begint, kunnen
we voor het eerst van nieuwbakken drummer Jeff Gretz en zijn
dubbele basgeweld genieten.

‘Daylight Slaving’ had dan weer perfect op Abandon Your Friends
kunnen staan en valt, ondanks de vette mosh in het midden van het
nummer, onder de noemer ‘minder geslaagd’. Hetzelfde geldt trouwens
voor ‘Delusions Of Grandeur’. Na dat kleine dipje gaat het met
‘Holding A Wolf By The Ears’ weer de goede richting uit: op
‘Sensory Deprivation Adventure’ en ‘Everything I Need’ schakelt
FATA namelijk opnieuw een versnelling hoger. De band slaagt er
zelfs in dat niveau tot bijna helemaal op het einde aan te
houden.
Zo biedt ‘Love It Or Left It’ een quasi perfect compromis tussen
hard en zacht en zou ‘Travel’ een perfecte single voor Holding A
Wolf By The Ears kunnen zijn, ondanks het hoge Thrice-gehalte.
Jammer genoeg doet FATA het spreekwoord ‘mooie liedjes duren niet
lang’ alle eer aan: tijdens ‘A Goat In Sheep’s Rosary’ zet Francis
Mark het namelijk nog eens op een mekkeren, wat resulteert in een
volstrekt waardeloze song. Ook afsluiter ‘Pioneers’ biedt niks
nieuws onder de zon. FATA had er voor de algemene beoordeling van
‘Holding A Wolf By The Ears’ dan ook beter aan gedaan om er na het
tiende nummer de brui aan te geven.

Ondanks de mindere momenten, lijkt FATA met ‘Holding A Wolf By The
Ears’ klaar om opnieuw een pioniersrol binnen het
emo/screamowereldje te gaan spelen. Zonder het niveau van ‘The
Fiction We Live’ of het debuut ‘Too Bad You’re Beautiful’ te
evenaren, is ‘Holding A Wolf By The Ears’ sterk genoeg om de kater
die Abandon Your
Friends
ons bezorgde probleemloos weg te spoelen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 + acht =