Juana Molina :: Son

Het Argentijnse fenomeen Juana Molina heeft het sinds enkele jaren
ook tot respectabele muzikante geschopt. Na een lucratieve periode
als actrice, waardoor ze een indrukwekkend populair werd in
Argentinië en de rest van de Spaanstalige wereld, stortte ze zich
op hetgeen ze altijd had willen doen: musiceren. Nu kunnen we ons
inbeelden dat de woorden “actrice” en “musiceren”, genoeg is voor
koude rillingen op doorgaans warme oorden. Wij kunnen u echter
geruststellen: de vierde plaat van Molina, die de simpele en
veelzeggende titel ‘Son’ meekreeg, is er eentje om in te lijsten,
en garandeert deze latina voorgoed een plaats in de gelederen van
de “betere muziek”.

‘Son’ volgt op het bij momenten geniale ‘Tres Cosas’. Molina heeft
ook elementen uit deze plaat meegenomen en presenteert nu haar
talent op een nieuwe, verrassende manier. Zeggen dat er op ‘Son’
twaalf liedjes staan, zou niet correct zijn. De instrumentatie zou
dit nochtans wel suggereren: Molina gebruikt een akoestische
gitaar, een synthesizer, en haar stem. Die set-up is genoeg
schijnbaar genoeg om haar singer/songwriter-kwaliteiten toe te
dichten, maar niets is minder waar. De teksten op ‘Son’ trekken
geen schijnwerpers aan, de stem van Molina wordt even goed gebruikt
als een veelzijdig instrument, en wordt vaak door multitracking tot
prachtige harmonieën gedwongen.

Het eerste geluid waarmee de luisteraar geconfronteerd wordt, is
het typerende gejank van Molina’s synthesizer. Daarop volgt die
andere constante op dit album: een simpele gitaarmelodie. Molina’s
muziek wordt niet gekenmerkt door flashy ritmewisselingen of
complexe en gevarieerde melodieën, hetgeen wij zo adoreren bij de
betere popmuziek. Hier vinden we eerder een constructieve vorm van
muziek, waarop dan eindeloos gevarieerd wordt door Molina en haar
synthesizer. De gitaar dient als een sterk fundament. Ondanks deze
beperkte rol weet Molina haar songs fris te doen klinken. Misschien
komt dat net omdat dit soort repetitieve gitaarspel niet veel
voorkomt.

Na de opener ‘Rio Seco’ worden we verder met onze neus op dit
fenomeen gedrukt bij ‘Yo No’. Naast alternatieve percussie en het
gebrom van synthesizers bovenop deze solide gitaarmelodie, doet
Molina er nog een schepje bovenop door zelf ‘orale percussie’ te
leveren, en andere geluiden te imiteren, waarvan ze zelf reeds
verklaarde dat ze zo de gebreken van haar synthesizer wil
tenietdoen.

‘La Verdad’ en ‘Un Beso Llega’ zijn twee langere nummers die
hetzelfde stramien volgen, inclusief veldopnames van vogelgeluiden
en synthesizers die zich als insecten een weg door de nummers
banen. Dat Molina dan nog eens kattengeluiden begint te maken (plus
zware multitracking) omvat de magie van Molina’s geluid. ‘No Seas
Antipatica’ en ‘Micael’ gaan al iets meer naar een soort
songstructuur toe, maar de vocale harmonie en simpele gitaarbasis
zijn nog steeds niet weg te denken. ‘No Seas Antipatica’ weet
overigens, met zijn overlappende gitaren en zeemzoet gezang een
zeer memorabel moment te worden. We bespeuren hier zelfs een plotse
verandering van maat, alsook weinig tot geen synthesizers (Molina
verzorgt hierer haar eigen geluid). Hierna volgt echter een korte
wending in ‘Son’, dat het “electroluik” van deze plaat inzet.

‘Son’ is zonder meer een prachtig nummer. Molina laat horen dat ze
naast veel leuke geluidjes ook nog eens een aardige stem in de
strijd kan gooien, terwijl ze zichzelf ondersteunt met
gesynthetiseerde akkoorden en buitenaardse klanken. ‘Las Culpas’ en
‘Malherido” zetten de elektronische focus door, met wisselend
succes, en het is toch even slenteren tot we uiteindelijk bij het
uitstekende ‘Hay que ver si voy’ aanbelanden, waarmee we ook dit
prachtige album afsluiten. Het blijkt een treffende synthese te
zijn, en eindigt zoals het ook zou moeten: mijmerend synthetisch
geluid.

Juana Molina besprenkelt ons niet als dusdanig met “muziek” zoals
wij dat gewoon zijn. Dit album moet het veeleer hebben van zijn
prachtige geluidscomposities, want dat is uiteindelijk wat Molina
hier voornamelijk heeft gemaakt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × twee =