Real Ones :: Home With The Girls In The Morning

Jaren zestigpop die niet oubollig klinkt en toch een zekere vorm van authenticiteit heeft bewaard, het is een zeldzaam gegeven bij nieuwe platen. Home With The Girls In The Morning is er echter zo eentje. Real Ones laat een flinke dosis van de prachtigste pop op je los, onweerstaanbaar ingepakt in een rafelig vintagejasje.

Een jaar of elf bestaat de groep al, maar als je de muziek van Real Ones hoort, zou je denken dat hij al veel langer meegaat. Dat de Noren ongegeneerd heerlijke sixtiespop spelen, wil echter niet zeggen dat we met een stelletje oude zakken te maken hebben, integendeel. De leden van de band zijn allen ongeveer mid-twintigers, wat dus betekent dat Real Ones in de begindagen piepjonge leden gehad moet hebben. Samen opgroeien en zodoende meer dan een decennium samen muziek maken, het zorgt er uiteraard voor dat je elkaar muzikaal perfect aanvoelt en dat de band volkomen op elkaar is ingespeeld. Reken daar nog bij dat Real Ones nog over een stevige dosis jeugdige frisheid beschikt, en je hebt al de helft van de ingrediënten van een sterke plaat.

En Home With The Girls In The Morning is een sterke plaat. Dat mag ook wel als je het parcours bekijkt dat de groep in al die jaren heeft afgelegd, temeer omdat het een allesbehalve logisch parcours is. Zo trokken de Noren in 1998 op tournee door Canada, om zich pas daarna aan Europa te wagen. Een meer dan behoorlijke livereputatie werd opgebouwd aan beide zijden van de Grote Plas en in 2003 wordt — eindelijk — een debuutplaat afgeleverd. Wederom vielen de groep lovende kritieken ten deel en na een passage op South By Southwest in Texas eerder dit jaar, ligt met Home With The Girls In The Morning de bevestiging in de winkel.

Verwacht op de nieuwe plaat geen grote verrassingen, maar verwacht evenmin minder dan zeer goed. De vijf Noorse knapen hebben hoorbaar lak aan de eenentwintigste eeuw en maken muziek alsof het voor eeuwig en drie dagen 1966 is. Harde bewijzen zijn er niet, maar het zou ons sterk verbazen mocht iemand van deze band ooit een plaat van nà 1970 gehoord hebben. Real Ones dweept echter niet met hippiedogma’s of andere nare overblijfselen uit de tijd van de vrije liefde. Ze hebben de jaren zestig als een spons in zich opgenomen en in hun muziek komt alleen maar het allerbeste naar buiten. Zo is er "Stranger", dat drijft op een, we liegen niet, heerlijke banjomelodie en, uiteraard, een tekst die overloopt van de suikerzoete romantiek.

"Everybody Feels Like Laughing" dan weer, om er nog een hoogtepunt uit te pikken, is een ideale ochtend-met-kleine-oogjes-song. Een frisse najaarswind zorgt voor een vroegtijdig ontwaken en terwijl je met een half versufte blik naar een stralend blauwe hemel staart, zorgt Real Ones op de achtergrond voor een soundtrack die maakt dat je de vroege ochtend ongeschonden doorkomt. Klinkt dat allemaal nogal klef en stroperig? Hier en daar wel, dat kan zelfs de grootste romanticus niet ontkennen, maar nergens overdrijft de band in zeemzoeterigheid. Zelfs het hymneachtige "Ballad Of An Old Man" — meezingbaar vanaf de eerste luisterbeurt! — zet eerder tot meewiegen aan dan dat het de zenuwen op de proef stelt.

Een gigantisch oeuvre zien we Real Ones met zijn sixtiespop niet uitbrengen, daarvoor is deze muziek in de voorbije decennia te zeer opgebruikt. Maar enkele kleppers als Home With The Girls In The Morning zitten er zeker en vast nog in en zullen absoluut niet overbodig zijn tussen alle andere recyclagepop zoals die en masse zijn weg naar de muziekkoper vindt. Een te koesteren groepje.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × vier =