The Real Ones :: This Is Camping

Ik heb een zwak voor Scandinavische groepen, dat mag geweten zijn.
Misschien komt het door mijn roots, maar telkens ik een cd uit het
hoge noorden krijg toegeschoven, kan ik nauwelijks wachten om het
schijfje te bevrijden uit de hoes, omdat ik weet dat de kans erg
groot is dat ik meteen verkocht zal zijn.
Jammer genoeg bestaat er geen enkele regel zonder uitzondering. Al
is het zelden zo dat een act uit IJsland of Noorwegen me
teleurstelt, af en toe gebeurt het toch dat ik – ondanks mijn
vooringenomenheid – niet helemaal overtuigd raak door een
Scandinavische band. The Real Ones uit het Noorse Bergen is zo’n
beetje een twijfelgeval. Zoals de gemiddelde viking zien ook de
Real Ones er tien jaar jonger uit dan ze in werkelijkheid zijn. De
piepjong ogende band op de foto in het cd-boekje bestaat al tien
jaar en heeft tijdens het afgelopen decennium een huizenhoge
reputatie opgebouwd als live-band. Canada, de Verenigde Staten en
de Benelux mochten deze band al meermaals verwelkomen. In ons land
werden de podia van Dranouter, Suikerrock, de Gentse Feesten en Na
Fir Bolg reeds onveilig gemaakt en deze zomer komen daar (nogmaals)
de Gentse Feesten, Rivierenhof in Antwerpen (als support voor Luka
Bloom) en Marktrock in Leuven bij.
The Real Ones is dan ook livegroep van het zuiverste water. Na
ettelijke beluisteringen van hun cd (die twee jaar geleden al werd
uitgebracht in het thuisland) kan ik alleen maar besluiten dat zij
vooral een livegroep zijn. Niet dat ‘This Is Camping’ een
tegenvaller is, verre van, de plaat is volgens mij niet meer dan
een visitekaartje, een staalkaart van datgene waar de groep voor
staat en dat is stemmige, gezellige folkpop, met zuinig toegevoegde
scheutjes country, Keltische, Afrikaanse, Arabische en
latin-muziek.
Twaalf nummers staan er op deze cd en dat zijn er mijns inziens
minstens vier te veel, wegens te veel onderling verwisselbaar. Het
begint nochtans allemaal heel leuk en veelbelovend, met ‘Symphony
Orchestra’, ‘Short Little While’ en ‘Cold Days’. Nummer vier,
‘Bratislava’, is zelfs een echt prijsbeest, niet alleen live maar
ook op plaat een nietsontziend, alles verslindend monster dat
overal waar het langskomt een nooit geziene ravage achterlaat. Wat
volgt, klinkt een beetje als een lange trip doorheen een eentonig
landschap. Stuk voor stuk mooie en – ik zeg het nog eens –
gezellige kampvuurliedjes, maar na een tijdje wordt het echt
moeilijk de verschillende songs uit elkaar te houden. Alsof je een
stuk van een eeneiige vierling ontmoet en bijgod niet meer weet of
het nu Wendy, Cindy, Nancy of Sandy is.
Toch wil ik de band niet helemaal afschrijven. Ten eerste omwille
van ‘Bratislava’, ten tweede omdat je hen pas helemaal kunt
beoordelen als je hen ook live aan het werk hebt gezien en ten
derde, wel ja, omdat het Scandinaven zijn, zeker? Neen, alle
gekheid op een stokje, interessant voor de snelle kopers is zeker
en vast de ‘Bratislava’ EP, die je er gratis en voor niks bij
krijgt. Behalve de zogenaamde ‘Radio Edit’ hoor je remixes van deze
song door achtereenvolgens Rune Lindbæk, Martin Horntveth (broer
van en evens lid van Jaga Jazzist) en stadsgenoten Kaptein Kaliber.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in