The Love Drunks :: The Love Drunks

The Love Drunks gaan in de VSA over de lippen als de garagegroep die klinkt zoals zijne majesteit Jerry Lee Lewis zou hebben geklonken als hij in plaats van piano gitaar had gespeeld. Het is geen kleine referentie, maar na het horen van The Love Drunks’ haarfijne debuutplaat met zijn uit de pan swingende gitaren en zang zijn ook wij overtuigd van Bomp Records’ nieuwste aanwinst uit Atlanta, Georgia.

Bij het horen van de groepsnaam The Love Drunks kan u spontaan de bedenking maken dat ze aan de andere kant van de oceaan eindelijk een antwoord op The Libertines klaar hebben, maar niets is minder waar. De enige liefde die van The Love Drunks afdruipt, is er een voor onstuimige gitaren, en dat is een indruk die je na de beluistering van The Love Drunks niet meer van je af kan zetten.

The Love Drunks is nochtans een vrij typische Amerikaanse garagegroep: de groep heeft zeer goede muzikanten in de rangen, maar geeft toch altijd de indruk er alleen maar voor het plezier op los te jammen. Een plaat als The Love Drunks verkoopt geen leugens: ze beperken zich tot een bepaalde periode uit de Amerikaanse rockgeschiedenis, maar slagen er vanuit die rootsy achtergrond toch perfect in om met een zeer gevarieerde en geloofwaardige plaat voor de dag te komen.

The Love Drunks zetten hun plaat alvast zeer moedig in met "Sketch", waarin ze de luisteraar meteen met de schurende stem van Patrick A. laten kennis maken. Een goede zet, want zijn gespierde, korrelachtige stem zorgt er meteen voor dat het beeld van een piepjonge, maar knettergekke Jerry Lee Lewis voor ons opdoemt. Daarmee neemt de plaat ondanks het vrij onregelmatige gitaarspel een blitzstart, nauw opgevolgd door "Lindbergh Baby", waarin de gitaren pas écht hun intrede maken.

Er is op The Love Drunks trouwens ook plaats voor spielerei. Zo is "John Hutcherson Rag" een moderne benadering van de klassieke protestsong die The Love Drunks schreven naar aanleiding van een zekere John Hutcherson, die na een nachtje stappen dronken achter het stuur kroop om de volgende dag vast te stellen dat hij zijn drinkebroer per ongeluk had onthoofd door rakelings langs een telefoonpaal te rijden, terwijl deze uit het raam van de auto hing om een luchtje te scheppen. Dat de song uit welgeteld drie regeltjes tekst bestaat, zorgt voor een wel heel speciaal resultaat.

Het eindresultaat is een puike plaat die blijk geeft van een groep die ondanks het profiel van de typische, Amerikaanse garagegroep toch over een stevig eigen geluid beschikt, en die met The Love Drunks toch al minstens tien prachtige songs op haar palmares heeft. Dat alles op de plaat wel al eens een keer op een bepaalde manier door andere artiesten is gedaan, is zeker waar maar nog nooit is het gebeurd zoals The Love Drunks het vandaag doen, en alleen dat al maakt de groep — alle muzikaal correcte betweters ten spijt — al even relevant als Radiohead of Motorpsycho.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × twee =