Mattafix :: Signs Of A Struggle

Soul en R’n B klinken tegenwoordig maar al te vaak als een plastic wegwerpproduct. Schaars geklede huppelkutjes mekkeren een eindje weg op door duurbetaalde, getalenteerde producers in elkaar geflanste songs, terwijl zakenmannen wegdromen bij verkoopcijfers. En toch was het vroeger niet zoveel beter.

Soul was ook in zijn gloriejaren niet meer dan een product van gehaaide platenbonzen die enkele songschrijvers en een troep ondergewaardeerde muzikanten inhuurden om hun nieuwe protégés van de nodige songs te voorzien. Maar toch hadden de songs zelf dat je-ne-sais-quoi waar hedendaagse varianten zo vaak van gespeend blijven. Het debuut van Mattafix is dan ook niets minder dan een openbaring.

Mattafix, oftewel Matters Fixed, bestaat uit het bizarre duo Marlon Roudette en Preetesh Hirji, de ene geboren en getogen in het Caraïbische Sint-Vincent, de andere een Londense Indiër. Beide heren vormen de ruggengraat van een van de meest soulvolle groepen die we sinds lange tijd verwelkomd hebben. Dankzij een intelligente mix van onder meer soul, electro, hiphop en reggae weten ze met Signs Of A Struggle een debuut af te leveren dat menig Amerikaanse collega het nakijken geeft.

De prachtige single Big City Life teistert tegenwoordig de radiogolven en geeft perfect de symbiose tussen de verschillende stijlen weer die het album zo onweerstaanbaar maken. Ook "Gangster Blues" heeft hitpotentieel te over dankzij enkele aanstekelijke dreunen die intelligent gekoppeld worden aan steeldrums en akoestische gitaren.

"Passer By" speelt de kaart van de soul uit door warme klanken op een bed van akoestische gitaren uit te spreiden, waarna op "To & Fro" gespannen violen de song aankleden, opdat Roudettes zachte stem voluit zou kunnen gaan. De hoge stem van Roudette blijft dan ook een grote troef. De man wisselt een ijle, soulvolle stem geregeld af met raps, doorspekt met een typisch patois. Hierdoor weet hij zich niet alleen van andere rappers te onderscheiden, maar ook zijn beperkingen als rapper omzeilt hij handig op deze manier.

Op "Everyone Around You" wordt voorzichtig naar de jaren tachtig gehint met stotterende drums en meeslepende keyboards. Een opzwepende piano zorgt op "Clear And Present Danger" voor een onrustige melodie die knap gecounterd wordt door zacht aanzwellende gitaren, terwijl een op hol geslagen drumritme geen kamp kan kiezen. Ook op de andere songs toont het duo, al dan niet bijgestaan door derden, wat het in zijn mars heeft. De weemoed van "Older", het sterk Brits gekleurde "Impartial" of het door kille gitaarklanken gedragen "Means" ademen allen eenzelfde sfeer uit, hoewel ze in se sterk verschillend zijn.

Op tekstueel vlak lijken we ver verwijderd van de machopraat die maar al te vaak in dergelijke songs doorklinkt. "When you’re cold and battered, all you want is to know you matter to someone (…) with marks against my shoulder, I feel like I’m older than I am" klinkt het zacht in "Older". Ook "I To You" blijkt ondanks een bevreemdende vrolijkheid introspectrief te zijn: "I’m a stranger in your town, I’ll be a friend if you let me." Toch sluipt hier en daar ook voorzichtig maatschappijkritiek in de songs door, zoals in "Impartial": "Why do we fight in your name? (…) And do you ever answer my prayers? (…) Do I have the right to write this down? Without heresy pointing a finger at me."

Mattafix brengt met Signs Of A Struggle opnieuw het bewijs dat heden ten dage de interessantste urban music uit Groot-Brittanië komt en niet uit Amerika, waar men maar al te vaak succesverhalen zoals Kanye West en The Neptunes eindeloos uitmelkt en kopieert tot elke smaak er uit verdwenen is. De geniale mix van soul, reggae, hiphop, electro en zowat de hele muziekgeschiedenis zorgt er net voor dat Signs Of A Struggle een album geworden is voor de ladies and the gents

.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 − 1 =