Galaxie 500 :: Peel Sessions

Cultbands en hoe hun muziek niet verloren te laten gaan na het einde van de band in kwestie, deel 348. Het reeds lang ter ziele gegane Galaxie 500 gaat de vergetelheid te lijf door hun John Peel Sessions uit te brengen, niet alleen tot vreugde van de fans, maar hopelijk ook om onder de aandacht van een nieuwe generatie muziekliefhebbers te komen.

Sommige bands worden na hun split groter dan ze ooit bij leven en welzijn waren. Zie bijvoorbeeld Pixies, die pas echt tot de verbeelding begonnen te spreken na hun implosie en zo langzamerhand, zonder er ook maar enige moeite voor te doen, een gigantische schare fans opbouwden. Andere bands is zelfs dat niet gegund: ze blijven het eeuwige cultsnoepje voor een handvol kenners dat vriend en vijand verveelt met oeverloos gezwam over groepjes die iedereen gehoord zou moeten hebben, doch zonder enig zichtbaar resultaat. Galaxie 500 is zo een groepje dat door ongeveer de hele mensheid genegeerd werd. Gelukkig was een van de weinigen die wel iets in de groep zag: BBC-dj John Peel.

Het in 1987 gevormde New Yorkse trio mocht twee keer bij Peel langskomen, een keer in september 1989 en een goed jaar later in oktober 1990. Nog eens een jaar later liet frontman Dean Wareham zijn groepsgenoten weten dat hij het voor bekeken hield en was Galaxie 500 geschiedenis. De acht nummers die de band bij John Peel opnam vonden hun weg naar het bootlegcircuit en leidden daar een sluimerend bestaan tot ze nu, digitaal opgepoetst, in het officiële circuit opduiken.

Bij het beluisteren van Peel Sessions valt meteen op dat de muziek van Galaxie 500 absoluut niet gedateerd klinkt. De band sluit perfect aan bij hedendaagse bands. Luister bijvoorbeeld naar "Decomposing Trees" en je durft te zweren dat Youth Group het verzameld werk van Galaxie 500 in de kast heeft staan. "When Will You Come Home" klinkt dan weer alsof Arcade Fire The Velvet Underground covert.

De mooiste momenten hebben we echter beleefd met de covers, die de helft van de plaat vullen. Zo is er het wondermooie, door bassiste Naomi Yang met een engelenstem gezongen "Final Day" van Young Marble Giants, dat elk haartje op je armen overeind doet komen. De eveneens een beetje in de vergetelheid geraakte oude held Jonathan Richman wordt op een voetstuk geplaatst met een intense uitvoering van diens "Don’t Let Our Youth Go To Waste", dat wij bij voorkeur met de volumeknop naar rechts door onze straat laten schallen. Galaxie 500 gaat een uitdaging niet uit de weg en zorgt voor kippenvel door "Submission" van The Sex Pistols met zoveel overgave te spelen dat zelfs de grootste Pistols-hater de schoonheid van dit nummer niet kan ontgaan.

Galaxie 500 heeft voor zover wij weten geen reünie gepland. Laat dat echter geen argument zijn om hun muziek niet te ontdekken. Deze Peel Sessions kan daarin een eerste stap zijn. Met een beetje geluk stoot u eveneens nog op hun Box Set, die een kleine tien jaar geleden werd uitgebracht en hun drie studioplaten bundelt. Mocht de groep toch besluiten de draad weer op te pikken, u vindt ons op de eerste rij.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × drie =