Net nu gitarist David Pajo verkondigt dat we buiten een dvd ook wel eens nieuw materiaal van het legendarische Slint mogen verwachten, hebben we met Shipping News hun opvolgers gevonden. Het viertal gebruikt op zijn derde langspeler namelijk dezelfde ingrediënten bij het bereiden van zijn postrock als Slint: gortdroge gitaren, mijmerende vocals en een ongezonde dosis zwartgalligheid.
Al zijn de vergelijkingen met Slint navenant, Shipping News bewandelt op een unieke manier het postrockpad. Was Slint een poëtische avondwandeling bij zonsondergang, dan is Shipping News de morning after. De sfeer is zo zwart als roet, net als het artwork. De gitaren en de tot een minimum herleide zang wekken een Hitchcockachtige spanning op. Zelden een explosie van geweld, maar steeds voelbare dreiging.
Opener "Axons And Dendrites" toont meteen waar Shipping News voor staat. Gitaren lopen mooi in de maat terwijl de zang pas na drie minuten parlando invalt. Geen idee waar het nummer over gaat, maar wij vinden het geweldig. In tegenstelling tot andere postrockbands (Godspeed You! Black Emperor, Explosions In The Sky) kiest Shipping News zelden voor een climax. Het volledig instrumentale — en tevens onze lieveling — "Louven" lijkt te ontaarden, maar de geluidsmuur blijft uit.
Dat betekent echter niet dat het viertal niet af en toe de registers stevig opentrekt. Op het anti-oorlogsnummer "(Morays Or) Demons" schreeuwt zanger Jeff Mueller zich voor het eerst de longen uit het lijf. Bij "It’s Not Too Late" en "Sheets And Cilinders" loert het sluimerende gevaar opnieuw om de hoek. "The Human Face" toont een nieuw aspect van Shipping News: een episch riffje gevolgd door twee seconden stilte om dan uit het niets een up-tempo rocker uit de grond te stampen. Ligt het aan de vrouwelijke zangstem of aan de gitaren die voor het eerst zeuren in plaats van snijden, we weten het niet. Feit is dat "Untitled w/ Drums" de eerste en enige misser is. "Paper Lanterns (Zero Returns)" maakt alles weer goed. Het laatste en tevens langste nummer van de plaat besluipt als een luipaard haar prooi en bouwt als enige de spanning op tot een climax van jewelste.
Volgens negativisten is postrock stervende. De verse platen van Red Sparowes, 65DaysOfStatic, Isis en The Silver Mount Zion Orchestra bewijzen het tegendeel. Post of niet, ook Flies The Fields is adembenemende rock. Nu nog een nieuwe plaat van Slint en we zijn helemaal tevreden.
