Schwarz :: Arty Party

Drie albums lang is Schwarz een goed bewaard geheim gebleven. Het grote publiek zal ook deze maal de andere kant opkijken. Maar elke rechtgeaarde muziekliefhebber zal aardig verrast worden door de ingenieuze potpourri die Arty Party is.

Geen twee songs zijn gelijk te noemen op dit opmerkelijke vierde (!) album van het Spaanse Schwarz. Terwijl de groepsnaam spontaan kwade dromen over horden Teutoonse jongeren met een teveel aan Weltschmerz doet oproepen, laat de albumtitel Arty Party eerder een stevig in de kaak geplande tong vermoeden. Als je dan ook nog eens een Picassoachtige cover neemt, tja… wat moet een mens dan nog denken?

Muzikaal is Arty Party alvast niet voor één gat te vangen. Terwijl ze in het gelijknamig titelnummer de zachte keyboardklanken — waar Add n to (x) een patent op plegen te hebben — de ondersteuning van een Oosters aandoende gitaar meegeeft, laat ze “Hipnohimno” voluit voor het zomerse, poppy gevoel gaan door resoluut de kaart van goedgeluimde gitaren, zweverige keyboards en de bijhorende bleke, bebrilde jongenszang te kiezen. Driemaal blijft scheepsrecht, want ook “Nouvelle Vague” schaart zich resoluut achter pop. IJle gitaarklanken, de juiste zang en een drum die er zin in heeft. De eerste barrière is overwonnen: de luisteraar heeft zich nietsvermoedend een goedgeluimde glimlach op het gelaat laten toveren in dit wondermooie sprookjesbos.

Maar “All Beauty Must Die”: het sprookjesbos ziet er bij nacht en ontij al heel wat minder mooi uit. Een gitaarklank die op zowat elke postrockrelease die u zich kan inbeelden weerklonken heeft, gaat hier het gevecht aan met nukkige percussie. Een vervormde stem — of is het een trompetklank (?) — laat ons haar boodschap uit de toekomst horen. We slikken het nog steeds als zoete koek, maar de nasmaak wordt bitter voor hen die op een popdeuntje hoopten. Bij “Specimen 3” mag u luidkeels “hell yeah” schreeuwen of vertwijfeld het album aan de kant gooien. De lieftallige keyboardklankjes zijn de duistere jaren tachtig binnengetreden: doem en onheil komen aangeslopen. Hier horen wij een vleugje Kraftwerk en daar haar bastaardkinderen uit die Deutsche Welle. Die boodschap uit de toekomst klinkt steeds minder lieflijk,vrezen we.

”Droning Forever” laat alle hoop varen door een op hol geslagen drum op ons los te laten; na deze eerste mokerslag komt een door alles heen trillende vette bas aangestormd waarna een slijpende gitaarklank het genadeschot geeft. Mijlenver van het lieflijke popgeweld verwijderd staren we verwilderd voor ons uit. Is dit hetzelfde plaatje of heeft iemand Faust opgelegd? De elektronisch gestuurde stem brengt geen soelaas.

”Raining Stars” teert op louter onaardse keyboardklanken. Geen redding was mogelijk. Maar alsof de duivel ermee speelt, besluiten ze dan de rustgevende stem terug boven te halen op “100 % Fun-Free”. Het nummer klinkt wonderwel haast even poppy als “Hipnohimno”, maar een keyboardklankje speelt hier netjes dwarsligger met een op zijn minst bizar te noemen “whoow” dat te pas en te onpas opdoemt en dan ontpopt de song zich plotsklaps tot postpop van de bovenste plank. Het Noorden kwijt, lijkt de cirkel evenwel rond. Maar dat is buiten de waard gerekend: “Pyschotic Hypnotic” wil immers ook zijn repetitief en psychedelisch zegje doen.

Net als bij Transam horen we in Schwarz een voorliefde voor de hele Krautrockbeweging. Ingenieus worden stijlen en invloeden door de mixer gehaald tot er een heel unieke eigen sound uit voortvloeit. Dergelijk intelligent gegoochel hebben we niet meer gehoord sinds ons laatste optreden van Faust. Maar Schwarz weet de grenzen van de Krautrock te overstijgen en brengt ook pop, postrock en postpop in haar songs naar voren. Wie zweert bij Krautrockgrootheden als Faust, Can, Neu! en Kraftwerk (om maar enkele goden te noemen) zal aan Schwarz dan ook veel plezier beleven. Schwarz klinkt het ene moment als een postpopband, dan weer laat ze de Krautrock in al haar facetten voluit gaan. Dit is een prachtalbum voor mensen zonder oogkleppen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien + 16 =