John Frusciante :: Shadows Collide With People

Sinds John Frusciante terug de rangen van de Red Hot Chili Peppers vervoegde zijn ze er beiden alleen maar beter van geworden. De Red Hot Chili Peppers brachten ons twee prachtige albums op rij en Frusciante’s solowerk bouwde een steeds grotere aanhang uit. Met Shadows Collide With People is hij onderweg naar meer toegankelijkheid.

Verwacht meer, maar verwacht deze keer geen mirakel. Zijn grootste sprong tot op heden maakte hij met To Record Only Water For Ten Days: een wereld van verschil tegenover het voorgaande Niandra La Des And Usually Just A T-shirt. Op Shadows Collide With People stuurt hij die sprong gewoon wat bij in de richting van indierock maar net zoals op To Record Only Water For Ten Days haalt hij die songstructuren nooit écht strak aan. Ook op dit nieuwe album laat Frusciante zich volledig gaan in een paar puur instrumentale nummers. Daarbij zal de liefhebber van de traditionele rock ook deze keer zwaar zuchten.

Voor Shadows Collide With People liet Frusciante zich overigens assisteren door Josh Klinghoffer, met wie hij een tijd lang in een Joy Division-coverband speelde. Deze heeft een stem waarmee hij perfect de rangen van de Red Hot Chili Peppers zou kunnen vervoegen en dat levert wel enkele leuke resultaten op. Zo opent Shadows Collide With People met "Carvel", een song waarin Frusciante’s stem echoot aan die van Josh Klinghoffer en ons herinneringen aan Dinosaur Jr inblaast. Het zeker zo mooie "Omission" draagt de naam van beiden en versterkt het verlangen naar ’iets nieuws’ tussen die twee.

Af en toe neigt Shadows Collide With People iets té veel in de richting van de Red Hot Chili Peppers, maar als je daarbij bedenkt dat ze zó met Frusciante aan het roer zouden klinken dan valt deze interessante ervaring best wel te smaken. Op To Record Only Water For Ten Days was er nog geen plaats voor meerstemmigheid en op deze plaat wordt daar ruimte voor gemaakt.

Een minder zichtbare, maar zeker zo belangrijke mijlpaal schuilt in de stem van John Frusciante, die hij tot nog toe nooit zó goed kon beheersen. Op To Record Only Water For Ten Days zong hij er al eens serieus naast, ook al bleken die schoonheidsfoutjes soms prikkelend voor de interesse. Shadows Collide With People nodigt iets minder tot vele luisterbeurten: de plaat duurt meer dan een uur en de vele stijlwisselingen zijn interessant maar vaak ook zeer vermoeiend.

Shadows Collide With People volgt het pad naar de toegankelijkheid, maar Frusciante’s fantasieën zijn soms een beetje te veel van het goede. Wil hij die in z’n trektocht voortzetten, dan dringen er zich naar die volgende plaat nog strakkere structuren op. Ondertussen reikt z’n solowerk niet veel verder dan de fans van het eerste uur, maar is dat wel de bedoeling?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − 13 =