Wie had gedacht nog eens tien jaar of langer te moeten wachten op nieuw werk van Gavin Friday, think again, want de Ier verrast ons al na anderhalf jaar met een nieuwe EP. De zes nummers zijn weliswaar herwerkte versies van enkele kleppers uit Ecce Homo, Friday ziet deze EP eerder als een verlengstuk, niet enkel en alleen als een simpele herwerking.
Gavin Friday riep de hulp in van Michael Heffernan en liet zich voor deze EP verder inspireren door Love And Dancing van The Human League. In tegenstelling tot deze bijna volledige instrumentale plaat uit 1982 bevat Decadance echter redelijk veel gezongen en gesproken passages. Dertig minuten worden we in Fridays universum gedropt. Dat lijkt misschien kort, maar doordat de nummers vlot in elkaar overlopen, zit je voor je het goed en wel beseft in de loop. Er zijn ergere dingen op de wereld.
Decadance is een zwoel geheel, ondersteund door een doordringende beat. Vooral “Lady Esquire” heeft baat bij zoveel loungy genot. Gestript van te veel bombast komt ook de tekst beter tot zijn recht (“Now I’m not my father’s son, Now I can be anyone”). Door de herhaling wordt deze versie zoveel meer dan een uitsponnen origineel, en die “hey hey’s“ doen alweer heerlijk aan T-Rex denken.
“Church Of Love” en “Cabarotica” drijven op een stevige drumbeat, de zweterige en plakkerige discotaferelen kan je je er zo bij fantaseren. Het tempo ligt hoger in deze versies – “Church Of Love” wordt er extra funky door, “Cabarotica” voelt echter iets te geforceerd en neurotisch aan, al geven die gedubte koortjes het nummer wel vaart en een vrolijkere toets. “Amaranthus”, oorspronkelijk een bonustrack op Ecce Homo, heeft zich tot volwaardig disconummer ontpopt. Deze nieuwe versie klinkt directer en urgenter, maar voegt toch weinig toe aan het origineel.
Op het eind zakt de EP wat in elkaar, ook al omdat “Ecce Homo” op zich al zo’n sterke song is. Deze Orchestra Reworks-versie voelt dan ook enigszins overbodig.
Decadance – The Ecce Homo Orchestra Reworks is geen EP om mee te toeren, maar laat je wel dertig minuten lang uit de bol gaan en dromen van zweterige discoavonden. En nog eens, en nog eens.
