VENTILATEUR bewijst nog maar eens een band met duizend gezichten te zijn. Op hun nieuwste single, “Meshnada”, verschijnt het trio in de vorm van een roofdier: traag, dreigend, en dodelijk effectief. Ons lot ligt in hun handen.
Aah, Brugge. De pittoreske huisjes, de romantische paardenkoetsen, de opwindende jazz. Wacht, wat? Jazz? Jazeker, het Brugse platenlabel W.E.R.F. laat al decennia een horde bands op ons af die opwindender zijn dan de gemiddelde seizoensfinale van ‘Thuis’. Bands die succesvol het genre dit derde decennium van de eenentwintigste eeuw intillen. Hiertussen kon VENTILATEUR niet ontbreken, de band die met hun eerste EP Ventilateur en de daaropvolgende debuutplaat A Soundtrack for Happiness onze trommelvliezen reeds goedkeurend deed snorren. En zo geschiedde: onder de vlag van W.E.R.F. komt op 18 maart de tweede langspeler uit, die Hoofdplaat zal heten. “Meshnada” is hiervan de tweede vooruitgeschoven single, na het eerder verschenen “Nectar”.
Op “Meshnada” klinkt het opvallend onheilspellend. Niet dat hun eerder werk bekend stond als de ideale muziek voor een plechtige communie, maar de vleugjes lichtvoetigheid die daarin soms nog opdoken, zijn nu helemaal verdwenen. Uiteraard kunnen de vergelijkingen met Dans Dans, Nordmann of Badbadnotgood dan niet achterblijven. De melodie sluipt vervaarlijk maar gracieus onze richting uit. Dit wordt ook duidelijk in de bijbehorende videoclip van de hand van Vibe Stalpaert, waarin een toreador en een stier in een dodelijke wals verwikkeld zijn.
De eerste helft van de track bestaat uit een bedwelmende melodie, waarbij elke noot gespeeld wordt met de zelfzekerheid van een scherpschutter. Dan valt het even stil. De killer overziet zijn slachtoffer, ontbloot gemeen de blikkerende hoektanden, en zet vervolgens likkebaardend de tocht verder. En dan, heel plots, is het over. Een open einde. Als luisteraar blijven we ongerust achter: welk lot heeft het kwaad voor ons in gedachten? Stap mee in de arena, and let’s find out.
