Neem de sterren van twee immens populaire franchises (Tom Holland – ‘Spider Man’ in het Marvel-multiverse en Daisy Ridley, Rey in de meest recente Star Wars-trilogie), geef ze een halfslachtig SF-avontuur met een nochtans intrigerende premisse en laat alles min of meer competent regisseren door een cineast uit de middenmoot (Doug Liman- Edge of Tomorrow, The Bourne Identity, Fair Game). Het resultaat van die gemengde elementen zou beter moet zijn dan deze Chaos Walking.
Het verhaal is gebaseerd op de ‘Young Adults’ roman The Knife of Never Letting Go van Patrick Ness die vertrekt van een aardig idee: in een verre toekomst leven mensen op een gekoloniseerde planeet die als vreemde lokale bijwerking heeft dat de gedachten van de mannelijke bevolking overal en altijd te zien zijn in de vorm van projectiewolken rond het hoofd. Een endemische soort roeide alle vrouwen uit, waardoor een cultus ontstond van viriliteit die draait rond het kunnen controleren van wat de film ‘the noise’ noemt. Dat zou voer kunnen zijn voor een mooi uitgewerkt concept, maar helaas leidt het vooral tot eindeloze innerlijke monologen en flauwe speciale effecten. Het is leuk dat de computer filmmakers in staat stelt alles te realiseren en visualiseren, maar beperking leidt soms tot creatieve oplossingen en dat is hier duidelijk niet het geval. Uiteraard zijn er ondanks een zwakke uitwerking wel boeiende associaties te maken rond een universum waarin de gedachtewereld van vrouwen verborgen blijft, maar elk idee in het mannelijke brein valt af te lezen voor iedereen. Chaos Walking is echter niet ambitieus genoeg om daar ook echt iets mee aan te vangen en slechts af en toe breken wat flarden door van wat een pak interessanter materiaal had kunnen opleveren.
Eenmaal alles is uiteengezet, evolueert de film dan ook al heel snel tot een wat saaie achtervolgingsthriller waarin de jonge Todd (Holland) probeert het leven te redden van Viola (Ridley) die de enige overlevende is van een verkenningsmissie die een nieuwe groep aardse kolonisten uitstuurde naar de planeet. Leider van de plaatselijke gemeenschap is een despotische burgemeester (Mads Mikkelsen in een opzichtige bontjas) die liever geen nieuwe bewoners wil in zijn domein. De tocht die beide adolescenten ondernemen om het aankomende schip met kolonisten te kunnen waarschuwen, leidt natuurlijk ook tot voorzichtige toenadering en het onthullen van allerlei geheimen omtrent de ware toedracht van bepaalde verhaalelementen.
Echt veel boeiends levert dat allemaal niet op en Doug Liman is ook absoluut niet begenadigd genoeg als actieregisseur om ons iets wervelends te bieden om naar te kijken: de meeste schermutselingen zijn generische bedoeningen, overgoten met een soort futuristisch westernsausje. Je zou vriendelijk kunnen zijn en zeggen dat in een tijd waarin elke actieprent bezwijkt onder nodeloze bombast, dit onbeduidende filmpje tenminste een zekere soberheid aan de dag legt. Een minder genereuze benadering zou stellen dat het allemaal zo futloos en ongeïnspireerd is, dat de vraag rijst waarom je hier als kijker ook maar een enkele overbodige minuut zou willen aan spenderen.
