Gillian Welch :: Boots No. 2: The Lost Songs

Begin dit jaar had niemand durven voorspellen dat 2020 het meest productieve jaar uit de carrière van Gillian Welch zou worden. Zo bracht ze met David Rawlings al het tijdens de lockdown opgenomen coveralbum All The Good Times Are Past & Gone uit. Nu verschijnt er het tweede deel van haar archief releases bestaande uit 48 (!) nummers, waarmee ze haar output – haar vijf studio-albums telden samen 51 nummers – meteen bijna verdubbeld. 

Dat deze release nu uitgebracht wordt is te danken aan een tornado die op drie maart van dit jaar een spoor van vernieling door Nashville – de woonplaats van Welch en Rawlings – trok. Het duo heeft z’n thuisbasis in de historische Woodland Studios die zwaar getroffen werd door de tornado. Het dak van de studio werd weggerukt en de overvloedige regen nadien zorgde overal voor waterschade. In allerijl moesten ze aan de slag om zoveel mogelijk masters die ze er opgeslagen hadden te redden. Nadien maakten ze zich de bedenking dat, nadat ze zoveel moeite gedaan hadden om de tapes te redden, ze deze dan evengoed officieel konden uitbrengen. 

Het resultaat is een verzameling van 48 nummers waarvan er slechts twee (“One Little Song” en “Make Me A Pallet On Your Floor”) eerder uitgebracht werden door Gillian Welch, zij het in een aangeklede versie. Hier en daar werd er wel een nummer aan bevriende muzikanten gegeven (Allison Kraus, Solomon Burke, I’m With Her) maar voor het overgrote deel zijn het nummers die tot op nu stof bleven vergaren in de kluizen. De nummers werden opgenomen door Welch en Rawlings in 2002, tussen de releases van Time (The Revelator) en Soul Journey in. Dat jaar was Welch immers nog een reeks nummers verschuldigd in een aflopend contract. Nu, 18 jaar later, worden ze eindelijk uitgebracht op driedubbelaar The Lost Songs.

De opnames van de nummers – soms gewoon gebaseerd op volledig geschreven nummers, maar evengoed op ideeën en schetsen van songs die Welch eerder in kladschriften neerschreef – gebeurden in amper in weekend. De instrumentatie is dan ook sober: de akoestische gitaren van Welch en Rawlings en hier en daar wat mondharmonica, daar blijft het bij. Toch klinkt dit nergens als een bij elkaar geflanste verzameling restmateriaal. Daarvoor is Welch immers veel te perfectionistisch ingesteld. Vullertjes zijn eerder de uitzondering op deze The Lost Songs, want het is verbazingwekkend hoeveel sterke nummers ze de voorbije decennia in de kast liet liggen. Dit terwijl ze sinds Soul Journey uit 2003 nog amper een langspeler uitbracht, en sindsdien is het ook alweer negen jaar stil gebleven wat betreft nieuw solowerk. 

Wie vertrouwd is met het oeuvre van Gillian Welch zal hier vooral heel erg vertrouwd materiaal terug vinden. De nummers situeren zich tussen folk, soul, country, blues en gospel en klinken alsof ze uit een vroeger tijdperk zouden kunnen komen. Voor de liefhebbers is dit een ware snoepwinkel vol lekkers: bluegrass (“Little Luli”), countryblues (“Sin City”), gospel (“If I Ain’t Gone To Heaven”), swingende dans (“Back Turn and Swing”), Appalachian folk (“First Place Ribbon”, “Good Baby”), gevoelige folknummers (“Dear Johnny”, “Strange Isabella”), en nog veel meer. Het zit er allemaal in. De overdaad maakt dat iedere luisteraar zelf door het album kan gaan snuisteren om zelf de nummers die het meest raken te ontdekken. Maar een ding is zeker, The Lost Songs is een heerlijke collectie songs om de lange, koude wintermaanden van 2020 mee door te komen. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien + 6 =