Clipping :: Splendor & Misery

Hoe lang moet je soms wachten op muziek die helemaal nieuw klinkt? Het zou al een hiphop-sciencefiction-opera moeten zijn, dachten ze bij clipping. Splendor & Misery gaat over de enige overlevende van een slavenopstand. Hij kaapt een ruimteschip van waaruit we zijn verhaal volgen.

“Hoeft niet”: het meest waarschijnlijke antwoord als je iemand wil enthousiasmeren met een fragment uit ‘Splendor & Misery’. De eerste luisterbeurt is één grote mindfuck; Je hoort zowel hiphop en industrial noise als gospel ensembles, er is geen melodische of ritmische houvast en de chaotische drukte slorpt al je energie op. Een relevant conceptalbum bouwt echter geen songs rond een verhaal, maar verhaalt aan de hand van zijn songs.

“I’ll follow the stars when the sun goes to bed/I can’t go back home ‘cause I want to be free.” Omdat “Long Way Away” de regels volgt van een opera-ouverture, breekt het verhaal pas open in “The Breach”. Frontman Daveed Diggs bootst in sneltempo de boordcomputer na van een ruimteschip waarin slaven getransporteerd worden. Hij bemerkt dat een deel van de ‘vracht’ – Cargo 2331 – zich heeft losgebroken. Er weerklinken alarmen en schoten maar de dissident slaagt erin de controle van het besturingssysteem over te nemen.

Begeleid door bliepjes en een nerveuze hihat, begint hij zijn reis naar de onbekende duisternis. “All Black” verwijst naar de gelijknamige track van Lupe Fiasco en onthult de raciale ondertoon van het verhaal. Bevrijding maakt snel plaats voor grimmige vooruitzichten. Een slechte radioverbinding verschuift de perceptie naar de cockpit van het ruimteschip, waar we meermaals horen hoe de protagonist zichzelf moed in rapt. “Wake Up” bereidt Cargo 2331 voor op een hyperslaap. De boordcomputer waarschuwt hem echter ook voor de leegte bij het wakker worden: “There’ll be no here when you wake up”.

Troost en hoop worden gevonden in het goddelijke (“that’s why he roll with a Bible on the console”). A capella gospelkoor ‘Take 6’ en componist John Snyder herintroduceren de ouverture “Long Way Away”, die zal dienen als leitmotiv voor de rest van het album. In “True Believer” wisselen de meest poëtische passages van Daveed Diggs af met een herinterpretatie van de negro spiritual “I know when I’m going home” uit 1867. Futuristische drones smelten samen met het geluid van mijnwerken, waarmee het nummer uitgroeit tot de muzikale uitschieter van het album. Hierop volgt een huiveringwekkende versie van het leitmotiv, toepasselijk uitgevoerd op theremin.

Nadat de wanhoop en eenzaamheid van Cargo 2331 een dieptepunt bereikt in “Break The Glass”, bereikt het album haar emotionele hoogtepunt in “Story 5”. Vijf doorgecomponeerde strofes verhalen hoe de edelmoedige Grace als een Messias op handen wordt gedragen, tot ze in de zesde strofe abrupt tot haar einde komt in een auto-ongeluk. “Baby Don’t Sleep” projecteert deze ‘reality check’ op de gedachten van Cargo 2331. Hij wordt aangemoedigd zijn lot te omarmen en zingeving te zoeken bij zichzelf. Een opzwepend orgel en betoverende synthesizer leiden de bevrijde slaaf tot slot naar “A Better Place”: “If you fear that the night will not turn into day/Remember the darkness will show you the way.” Door het afzweren van zijn doel, wordt de bestemming bereikt.

Met Splendor & Misery vestigt clipping. experiment in het vernieuwde zelfbewustzijn van verschillende afro-amerikaanse muzikanten. Het verbindt de slavenstrijd van het verleden met de actuele rassenproblematiek en spiegelt dit aan een verhaal uit de verre toekomst. Het behandelt daarbij het (on)nut van religie en concludeert dat ons leven bepaald wordt door toeval. Door de ontelbare verwijzingen en woordspelingen, machinale geluiden en eclectische stijlbenadering, is er nood aan meer dan een paar luisterbeurten. Eenmaal houvast gevonden in zijn kroniek, herbergt ‘Splendor & Misery’ echter een schat aan ontdekkingen waarnaar je wil blijven terugkeren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 + 20 =