Babouche, Dorison & Herzet :: Zwanenzang: deel 1

In 1917 probeert een groep soldaten een petitie naar de regering te sturen om de moorddadige halsstarrigheid van de officieren aan de kaak te stellen. Genoeg stof voor het betere avontuur in kleur, gebaseerd op historische gebeurtenissen uit de Eerste Wereldoorlog.

Ja hoor, wéér een verhaal over de Eerste Wereldoorlog. Niet het eerste dat hier besproken wordt en waarschijnlijk niet het laatste. Maar dit verhaal is toch wel de moeite om in te duiken. In de loopgraven van de ‘Chemin des Dames’ heeft luitenant Katzinski orders ontvangen: de tanks staan in positie en zijn mannen moeten ze binnen d twintig minuten de pas afsnijden. De moraal in de gelederen staat op een dieptepunt en de soldaten zijn gefrustreerd door de beslissingen van de generale staf die hen voor de zoveelste keer als kanonnenvlees naar de frontlijn stuurt. De gevechten zijn van een zeldzame gewelddadigheid en de verliezen in beide kampen zijn aanzienlijk. Bij het terugtrekken, kruisen de mannen van Katzinki die van de zesde divisie die voor de elfde keer op weg zijn naar het vijandelijk vuur. Een van de soldaten profiteert van het korte ogenblik om een bundel papieren aan een van zijn kameraden over te leveren: de petitie van ‘la côte 108’. Honderden voetvolksoldaten hebben ze ondertekend om de regering te informeren over de strategie van generaal Nivelle die zich bezighoudt met herhaaldelijk aanvallen uit te voeren die extreem veel mensenlevens kosten.

In het jaar van het eeuwfeest van het begin van de Groote Oorlog, groeit het aantal verhalen over deze periode gestaag. Xavier Dorison, Emmanuel Herzet en Cédric Boots waren vooral geïnteresseerd in de muiterij die sinds 1917 plaatsvond in het Franse leger en volgde op de koppige hardnekkigheid van de generale staf om continu hun soldaten het vijandelijk vuur in te sturen. Maar hoewel de petitie authentiek is, is het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen pure fictie. Luitenant Katzinsky, een jonge officier die het oorspronkelijk moeilijk heeft om zijn troepen te leiden, biedt geleidelijk aan gehoor aan het gemopper van zijn manschappen. Hij helpt hen om hun petitie tot bij de politici in Parijs te krijgen om die een geweten te schoppen over de gruwelen van de oorlog. Uiteraard stelt de militaire hiërarchie alles in het werk om de rebellie in de kiem te smoren en om de groep muiters met alle middelen te bestrijden.

In dit eerste deel van wat een tweeluik zal worden, is de actie permanent aanwezig, soms zelfs in spectaculaire massascènes. De karakters zijn knap uitgewerkt, een beetje aan de ruwe kant, wat heel wat reliëf geeft aan de onderlinge relaties. Maar waartoe leidt de bravoure van deze mannen hen?

Cédric Babouche verdiende zijn strepen in de wereld van de animatie. Vooral met zijn kortfilm Imago scheerde hij hoge toppen en sleepte hij een Oscarnominatie, prijzen in Cannes en een honderdtal andere prijzen in de wacht. Als debutant in de stripwereld mogen we hem toch een illustratieve veteraan noemen. Hij documenteerde zich als een gek om een zo’n getrouw mogelijk tijdsdocument af te leveren. De gezichten van de personages zijn iets te karikaturaal en neigen naar de mangastijl en dat vloekt een beetje met het geheel. Voor elke plaat, realiseerde hij aquarellen met twee dominante kleuren wat een origineel en geslaagd beeld geeft.

Maar een goede strip vraagt uiteraard ook een sterk scenario en daarvoor is Babouche wel goed omringd. In de eerste plaats is er Xavier Dorison, die zijn sporen al verdiende met W.E.S.T., Long John Silver en binnenkort ook als nieuwe Thorgalschrijver. Daarnaast hebben we de tot de strip bekeerde econoom Emmanuel Herzet, bekend van Alfa en vooral De Lincoln Branche. De samenwerking werpt zijn vruchten af. Ze verwerkten feiten, sterke karakters en een dankbaar decor tot een episch verhaal dat je meteen bij het nekvel grijpt.

Dat alles maakt dat le Lombard weer een sterk album heeft toegevoegd aan zijn ‘Getekend’-reeks.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twintig − 5 =