Kindness :: Otherness

Voor de Brit Adam Bainbridge, ofte Kindness, hebben de jaren 80 nooit opgehouden te bestaan. Bainbridge is verzot op eerlijke popmuziek, saxofoonsolo’s, samples en koele melancholie. Zijn nieuwe album Otherness neemt je mee naar dat decennium, toen er bij de kapper nog sigaretten op tafel lagen, en zowel het snobisme als het escapisme hoogtij vierden.

Bainbridge verdient zijn kost als producer voor anderen, maar brengt ook zelf platen uit. Zijn debuut World, You Need A Change Of Mind (2012), waarvoor hij ook een handvol covers opnam, liet zowel tekstueel als muzikaal een verwarde ziel horen. Voor opvolger Otherness pakte de jongeman het iets grootser aan: geen covers meer, maar wel een aantal gasten. Die komen uit verschillende muzikale families maar delen hun passie voor muziek. Bainbridge nodigde hen in zijn studio uit om ook effectief samen te werken. Het heen en weer sturen van bestanden, zoals vandaag al te vaak gebeurt, was uit den boze. Devonté Hynes (Blood Orange), een vroegere kamergenoot van Bainbridge met eenzelfde voorliefde voor nostalgische popmuziek, is van de partij, net als de Ghanese rapper M.anifest. De Zweedse zangeres Robyn tekent present op de fantastische poppassage “Who Do You Love”, een van de betere nummers van dit album.

Otherness gaat prima van start met “World Restart”: een feestelijk baslijntje, een streep saxofoon — saxofoonspeler Finn Peters neemt ook op de rest van de plaat een prominente rol in — en Bainbridge die in duet gaat met aanstormend r&b-talent Kelela. Ook op “With You”, dat maar liefst twee saxofoonsolo’s krijgt aangemeten, valt Kelela te horen. Beide nummers zijn voorbeelden van erg fraaie, ambachtelijke popmuziek gemaakt met echte instrumenten. Zowel de werkwijze als het cocktail-funky resultaat doet denken aan het puike Random Access Memories van Daft Punk.

Op “I’ll Be Back” doet Bainbridge het op zijn eentje. Dit is een bedrieglijk niemendalletje geschreven aan de piano in de trant van het origineel van Michael Jackson zijn “Love Never Felt So Good”, dat dagen in het hoofd blijft hangen. Vingergeknip bepaalt het ritme. “This Is Not About Us”, op zijn beurt, leent de piano van James Blake en plaatst die over de belletjes van Bob James zijn “Take Me To The Mardi Gras”, een nummer dat eerder ook al gesampled werd door door Run DMC voor hun “Peter Piper”.

Ook met het gebruik van veel samples keert Bainbridge terug naar de jaren tachtig. Volgens hem is hier niks mis mee, integendeel; de grondleggers van de samplingcultuur hebben net het muzikale landschap veranderd. Geef hem maar eens ongelijk. Samplen is een ambacht dat hij goed beheerst. Zo integreert hij in “For The Young” subtiel flarden “Moonlight” van Herbie Hancock en in
“With You” zitten even subtiel elementen verwerkt van Art of Noises “Moments In Love”.

Otherness kent ook enkele mindere nummers, zoals het zeemzoete “Geneva”. Maar toch verheugt het ons dat jonge producers zoals Devonté Hynes, deze Adam Bainbridge en recent ook de Venezolaan Arca, zich durven blootgeven met eigen materiaal. Bainbridge mag dat wat ons betreft blijven doen, zeker als het resultaat zo een fijne, melodische en romantische popplaat is als Otherness.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 − 2 =