Tony Molina :: Dissed And Dismissed

De kortste popplaat aller tijden? Het zal alleszins niet veel schelen. Dissed And Dismissed verscheen oorspronkelijk in 2013 op het Melters label, maar kreeg dit jaar een re-release op Slumberland Recors, in de aanloop naar Molina’s volgende plaat. En maar goed ook, want het is een onwaarschijnlijk aanstekelijke powerpoprelease en onmisbaar voor wie houdt van XL-melodieën en kloeke gitaren.

Het moet geleden zijn van Jonny Polonsky’s Hi My Name Is Jonny (1996) dat een solo-artiest zo’n stunt uithaalde. Polonsky pleurde, sterk beïnvloed door het vroege werk van Frank Black, 10 songs binnen de 25 minuten op een plaat. Molina gaat echter nog een stap verder door er op zijn als volwaardige plaat voorgestelde Dissed And Dismissed maar liefst 12 songs door te jagen in evenveel minuten.

Denk daarbij aan de eerste Weezer (de blauwe), aan de zonnige zomers van Fountains Of Wayne, de rinkelende popmelodieën van Teenage Fanclub (die van Bandwagonesque) en poplegende Big Star. Klinkt hij het ene moment alsof Dinosaur Jr. een plaat opnam met Matthew Sweet, dan heeft het erna iets van een samenwerking tussen The Knack en Superchunk of een lo-fi versie van The Flamin’ Groovies (die van “Shake Some Action”).

Verschillende songs starten met piepende feedback en er zijn er zelfs een paar met pompende metalbreaks (“Nowhere To Go”, “Don’t Come Back”), maar de zomerse melodieën en hooks staan hier centraal en worden verpakt in vette gitaren, gesuikerde strofes (“Can’t Believe”) en/of lichtjes melancholische sferen, die de teneur van tienerromantiek en spontaniteit nog eens versterken. Twee akoestische uitzonderingen: instrumentaaltje “Sick Ass Riff” (25 seconden) en een cover van Guided By Voices-oudje “Wondering Boy Poet”.

Op papier klinkt het redelijk ridicuul (de helft van de songs klokt hier immers af onder de minuut), maar in werkelijkheid is dit een kleine revelatie die zich een weg baant naar de essentie van 90’s pop (en daarbuiten). Het snoepje van het jaar – bijna all killer, no filler –, en je kan het vijf keer op een uur erdoor jagen. Wat een luxe.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 + 7 =