Converge :: “Vroeger waren we een saaie band”

All We Love We Leave Behind, de langverwachte nieuwe plaat van Converge, verschijnt op 9 oktober. De ideale gelegenheid voor een babbel met de invloedrijke metal/hardcoreband, dacht enola. Op Ieperfest ontvluchtten uw hardcore-adepten even het gebrul, de bulderende gitaren en de moshpits voor een babbel met bassist Nate Newton, ook bekend van Old Man Gloom en Doomriders.

Over All The Love We Leave Behind kon Newton nog niet veel verklappen. Ik zou niet weten hoe ik het moet beschrijven. De plaat zit nog fris in mijn hoofd, het is dus moeilijk om haar nu al te analyseren. We hebben weer veel progressie gemaakt. Verwacht alvast veel traag materiaal; volgens onze beste songs omdat ze het meest blijven hangen. De snellere, meer metal-achtige nummers zijn dan weer agressiever dan ooit. Voor de nieuwe hebben we expliciet niet samengewerkt met andere bands: als antwoord op Axe To Fall. Er werd veel gebabbeld over de bijdragen van Cave In en Genghis Tron. Die gaven ons ook ongelooflijk veel inspiratie. Maar we wilden voor de nieuwe plaat iets even episch — ik houd absoluut niet van het woord — doen, maar dan zonder collaboraties.

enola: Converge brak door in 2001 met Jane Doe. Beseft de band wat voor een mijlpaal die plaat was? Op Ieperfest lopen zeker vijf festivalgangers rond met tatoeages van de albumcover. Elke nieuwe plaat wordt er ook mee vergeleken.
Newton: “Vergelijkingen zijn maar vergelijkingen: die worden gebruikt om recensies te framen. Dus, who cares? Het blijft wel flatteren dat zoveel mensen die plaat zo belangrijk vinden. Jane Doe was zeker een mijlpaal voor de band. Het opende veel deuren voor ons.”
“Voor Ben (Koller, drummer, nvdr) en mij was het de eerste full-length met de band. Een van de eerste dingen die ik duidelijk maakte, was ‘stop met schrijven van rip-offs van Slayer-songs’. Toen trad Kurt op de voorgrond als gitarist. Daarvoor was er niet echt een schrijfproces. Converge was daarvoor een saaie band. Met Jane Doe heeft de band een eigen gezicht gekregen. Maar dat was geen reden om een tweede Jane Doe te maken.”

enola: Daarna kwam You Fail Me: een emotionele en intense plaat.
Newton: “Inderdaad, maar ik vind alle onze platen intens. You Fail Me is onze donkerste plaat. Na Jane Doe dachten veel jonge bands: ‘wij willen ook zo’n vette muziek spelen’, dus wij wilden het over een andere boeg gooien. Voor die plaat beluisterden we veel oudere muziek, The Jezus Lizard en consorten. Het resultaat was een donkere, rauwe plaat, met een lekker droge productie”.

enola: Overheerst op No Heroes dan niet meer een abstract gevoel? Vooral in het begin komt de plaat zo over.
Newton: “Je moet weten dat het de eerste plaat was die Kurt (Ballou, gitarist en producer, nvdr) zelf opnam, produceerde en mixte. No Heroes had ook minder uitwendige invloeden. Alweer een keerpunt voor de band: we werden beïnvloed door onszelf. We hadden al onze oudere albums herbeluisterd en alles wat beter kon onthouden.”

enola: We gaan verder de tijd in. Net als Isis, Cave In, American Nightmare en The Hope Conspiracy komt Converge voort uit de hardcorescene van Boston. Waar kwam al die creativiteit plots vandaan?
Newton: “Rond de eeuwwisseling, toen Jane Doe uit was en Isis echt bekend werd, waren er clubs die de bands steunden, zoals The Space in het nabijgelegen Worcester. Labels als Deathwish en Hydra Head werden opgericht en er waren veel opnamestudio’s ter beschikking. Een van de belangrijkste dingen is dat Boston een universiteitsstad is, met meer dan veertig scholen zoals de Boston School of Music Arts. Er lopen dus altijd veel creatieve mensen rond. Het was toen ook tijd voor een wissel van de wacht. In de jaren negentig hadden we de Slayer-geïnspireerde, metal-achtige hardcore en die stijl werd afgezaagd; voor mij persoonlijk nooit interessant. Maar goed: het was tijd voor iets anders. Hardcore-kids ontdekten The Jesus Lizard, Swans en zo. Eigenlijk is er in Boston altijd een levendige hardcorescene geweest.”

enola: In België is het steeds moeilijkerer om optredens te organiseren. Hoe zit dat in de VS?
Newton: “Dat hangt af van stad tot stad. Waar ik opgroeide, in Virginia Beach, was er vroeger een grote scene. In de Atlantic Beach Club hebben veel bands live-opnames gemaakt. Ik heb er alle bands van Discord Records aan het werk gezien. In de loop van de jaren negentig is het stadsbestuur een gevecht tegen cultuur begonnen. Plots was er geen plaats meer om te spelen. Alle concertplaatsen en kunstgalerijen werden gesloten. Vandaag zijn er amper concertplaatsen of cd-winkels. Hetzelfde gebeurde in veel steden in het land. In Boston, Chicago en New York City zal er wel altijd een goede muziekscene, omdat de steden zo groot zijn.”

enola: Hoe voelt het om te weten dat er voor jullie uit het verre Rusland fans zijn afgezakt naar Ieper?
Newton: “Dat is geweldig. Nu klink ik misschien als een hippie, maar het is super dat we overal ter wereld kunnen spelen. Nu besef ik pas dat we zoveel hebben. It blows my mind. Er zijn ongetwijfeld duizenden bands die harder werken dan ons en niet eens de helft van ons aantal shows kunnen doen. We maken muziek omdat we ervan houden. We amuseren ons rot. Het is geen job.”

enola: Is het plezier om muziek te maken ook de reden waarom je ook met Old Man Gloom een nieuw album uitbracht?
Newton: “Inderdaad, het was dan ook zeer amusant om het album in te blikken. We zijn allemaal goede vrienden. Old Man Gloom is letterlijk het geluid van elkaar aan het lachen brengen. Over onze nummers schrijven mensen de gekste dingen. Ze denken dat wij artistieke genieën zijn. Nee, serieus, ik zou niet weten hoe de muziek van Old Man Gloom moest beschrijven.”
“De plaat was een prikkel van het moment. Toen we beslisten om de opnames te starten, hadden we nog geen nummers. We hadden amper drie dagen om een plaat te schrijven en op te nemen. (algemene hilariteit) We hadden een regel: we mochten geen ideeën weggooien en als we te catchy klonken, moesten we het nummer op de een of andere manier verknoeien.”

enola: Zijn er plannen om ook met Old Man Gloom naar Europa te komen?
Newton: “Hopelijk volgend jaar. Old Man Gloom heeft in zijn bestaan nog maar een keer in Europa gespeeld. Dat was in 2002. Ik was er niet bij, Aaron (Turner, bekend van Isis, nvdr), Santos (Montano) en Luke (Scarola) wel. Ze waren toen op vakantie in Zwitserland.” (lacht)

enola: Wat deed je in het dagelijkse leven voor je Converge vervoegde?
Newton:“Ik was van plan om een opleiding brandweerman te beginnen. Een groot deel van mijn familie zit bij de brandweer, dus dat was een logische keuze. Toen ik met Converge kon toeren, dacht ik: ‘fuck it, ik ga dit gewoon proberen’. Ik was voor een lange tijd geruïneerd, sliep bij ander mensen thuis op de zetel en moest bijna voedsel stelen. Gelukkige moeten we ons vandaag niet meer in de schulden werken. Ik heb vroeger verschillende jobs gehad. Ik heb timmerwerk gedaan en keukens gebouwd. Als we niet op tour zijn, werk ik voor een vriend die een meubelbedrijf heeft.”

enola: Jij meubelmaker, Scott Kelly geluidstechnicus en Steve Von Till leerkracht. Het blijft een vreemde gedachte.
Newton: “Om in de VS een goed boerende professionele muzikant te zijn, moet je in een zeer grote band zitten. Je moet er rijk van worden. Cultuursubsidies zoals in Europa kennen wij niet, laat staan gezondheidszorg. Als muzikant moet je maar je plan trekken, al ben je constant op de baan en maak je tien albums per jaar.”

enola: Gaat het bij Converge nog enkel om de muziek of hecht je nog veel belang aan hardcore-ethiek?
Newton: “Hoe definieer je ethiek? In de scene zijn er attitudes die ik compleet idioot vindt. Voor mij moeten er geen regels zijn, je moet gewoon respect tonen. Hoe moeilijk is het om geen bier op het podium te zetten? Hoe moeilijk is het in een concertzaal niet te roken? Hoe moeilijk is voor de security om de kids met rust te laten? Als een toeschouwer geen respect toont, denk ik ‘fuck you, go away’. Machogedrag interesseert mij niet.”

enola: Op de Facebook-pagina van Converge werd een paar maand geleden een foto gepost van een fan die tijdens een optreden voorin het publiek aan het sms’en was.
Newton: “Zoiets irriteert mij mateloos. Tijdens optreden moet je niet bezig zijn met berichtjes of foto’s, maar deel uitmaken van het optreden. Sommigen moeten ook eens stoppen met de wereld te informeren over wat ze aan het doen zijn.”

enola: Allerlaatste vraag: wanneer komt de nieuwe Doomriders-plaat er?
Newton: “In januari beginnen we op te nemen. En ik heb nog andere projecten gepland. Ik probeer bezig te blijven. Nogmaals: iemand die een band als zijn job beschouwt, begrijp ik niet. Elke kans om met vrienden lawaai te maken, grijp ik, omdat het gewoon leuk is.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

12 + twaalf =