Summer Skin. Het klinkt na het pokkeweer van de voorbije weken veelbelovend. Het minialbum is de tweede worp van het jonge Oscar And The Wolf, dat met zijn EP Imagine Mountains al behoorlijk wat indruk maakte.
Terwijl die eerste EP nog volop deed denken aan Bon Iver en Fleet Foxes, lijken Oscar en zijn wolven op hun nieuweling vooral zichzelf te ontdekken. Summer Skin klinkt veel voller, volwassener ook, al zorgen de dromerige arrangementen ervoor dat enige vergelijking met eerstgenoemden ook nu weer niet volkomen onterecht is.
Zou het de goede invloed van producer Robin Proper Sheppard geweest zijn? De man achter Sophia en The God Machine nam het Gents-Limburgse collectief onder zijn vleugels, waarna ze samen een leegstaande kerk in het Lommelse indoken voor de opnames van Summer Skin.
Die samenwerking levert vijf strak uitgelijnde nummers op, volgens zanger Max Colombie zowel geschikt om op te dansen als om in je slaapkamer naar te luisteren. Openen doet de band met “Crossroads”, dat die stelling meteen ook staaft. Uptempo met een aardige bas en Colombies subtiele stem die mooi wordt ondersteund door de melodieuze gitaarlijn. Met Max Colombie heeft de groep een sterke zanger te pakken: hij weet als geen ander hoe hij zijn stem nu eens broos, dan wel begeesterd kan laten klinken. Het zet de toon voor de rest van dit album, waarin de hoofdrollen duidelijk zijn weggelegd voor gitaar en zang.
Single “Orange Skin” is dromerige pop met een donker randje. Wij meenden in het refrein zelfs een roedel huilende wolven te horen. Vervolgens zet de groep met “All We Want” zijn eerste voorzichtige stappen op het pad der onvervalste schoonheid. Een piekfijn gearrangeerd nummer met aardig wat subtiele accenten. “Ribbons” heeft bij aanvang de allures van een rustige pianoballad, maar krijgt door de nerveuze drums en Colombies langgerekte, vaak gemompelde lettergrepen iets bezwerends. Het album eindigt met “Wash Your Face”, een in gitzwart mysterie gehulde afsluiter, die ergens halverwege uitmondt in een strak opgebouwde wall of sound.
Exact twintig minuten, meer heeft Oscar And The Wolf niet nodig om aan te tonen wat het in zijn mars heeft. Summer Skin is bitterzoete melancholie, maar wel van een zekere schoonheid. Denk regendruppels tegen de voorruit op een miezerige zomerdag. Voeg er nog wat mysterie aan toe en je krijgt vijf bloedmooie nummers waarbij het heerlijk wegdromen is. Wij kregen er na talrijke luisterbeurten alleszins maar niet genoeg van. Laat die eerste langspeler dus maar komen.
