Vergeet de legendarische editie 2000, Dour heeft een nieuwe mythe. Wie aflevering 2012 uitdeed, mag zich op de borst kloppen. De enolamedewerkers hadden dan nog de luxe hun achterste af en toe op een comfortabele stoel te kunnen laten zakken, voor het overige baggerden ook zij vier dagen lang van La Petite Maison Dans La Prairie naar Cannibal Stage en weer terug tot de modder hen de oren uitkwam. En toch genoten. Dour was hard, rauw overleven, maar net zo goed: dikke fun.
 |
 |
 |
 |
