Joost Swarte heeft zijn sporen ruimschoots verdiend als illustrator. Zijn stripwerk bleef echter al die tijd in een undergroundsfeertje circuleren. In Angoulême werd echter de bloemlezing Bijna Compleet voorgesteld. Een afsluiter én een nieuw begin van zijn stripleven.
De uitvinder van het begrip ‘klare lijn’ verdiende stilaan wel een eerbetoon. Toch wel vreemd dat de nadruk enkel op zijn strips ligt. Want zelfs deze (bijna) volledige bloemlezing geeft duidelijk aan dat Swarte geen begenadigd scenarist is. Toegegeven er zijn een aantal onsterfelijke figuurtjes ontstaan zoals Jopo de Pojo, die ook vaak in z’n illustraties voorkwam. Zijn strips beperken zich dan ook meestal tot kortverhalen die uitmunten in de tekeningen en minder in de tekst.
Van zijn illustraties kregen we acht jaar geleden al een bloemlezing Leporello, waar de strips dan weer in ontbraken. Maar nu missen we toch een evenwichtige afwisseling tussen illustraties en strips. Want ook in Bijna compleet springen de enkele illustraties er uit ten opzichte van de strips en dat komt ook door het spaarzame gebruik ervan.
Moeten we deze verzameling stripjes dan negeren? Absoluut niet. Want het blijft werk van Joost Swarte en dat verdient toch steeds een bijzonder keurmerk. Zijn adoratie voor Hergé die doorsijpelt in zijn stijl en personages – zelfs Hergé wordt geëerd met een kortverhaal – gepaard met een zeer on-Nederlands surrealisme zorgen voor een zekere genialiteit. Ook in de oudere strips merk je dat Swarte vrij snel zijn eigen stijl gevonden had en dit ook resoluut heeft doorgetrokken tot nu zonder afgezaagd te worden. En dat wil wel wat zeggen met een oeuvre dat bijna 4 decennia overspant.
Oog en Blik heeft wel vertrouwen in deze bloemlezing. Het werd, zoals eerder vermeld, in januari voorgeteld in Angoulême. Daarnaast verscheen het tegelijkertijd in het Nederlands, Frans, Spaans, Noors en Engels. De talen van de landen waar zijn werk ook ooit verscheen of nog verschijnt. Dit vertrouwen vinden we jammer genoeg niet terug in het formaat. Waar Swarte met zijn details vooral floreert op groot formaat, koos de uitgever voor een verkleinde bladspiegel. Dat geeft een te drukke bladvulling ondanks de klare lijnen en het summier kleurgebruik.
Bijna compleet heeft misschien ook wel een commerciële waarde. Swarte is na een periode van vooral grafisch werk, terug met ‘strippen’ begonnen en deze bundel kan hem wel een verdiend duwtje in de rug bezorgen. Een samenwerking met een scenarist die zich kan inleven in de Pojo-wereld zou echter tot iets wonderlijks kunnen leiden.
Kortom: als bloemlezing van een groot tekenaar is dit een echt hebbeding. Voor de stripliefhebber die ook van een origineel en goed uitgewerkt verhaal houdt of van spitante humor, raden we andere verzamelingen aan.
