The Bony King Of Nowhere :: 22 februari 2010, Minard Schouwburg

Weinig Belgische groepen kennen het succes dat Bram “The Bony King Of Nowhere” Vanparys ten beurt gevallen is. De hemel ingeschreven door grote namen als Kurt Overbergh (AB) en Koen Gisen (Vooruit, alsook mijnheer An Pierlé), liet hij de Balzaal van de Vooruit moeiteloos vollopen voor zijn albumvoorstelling twee jaar geleden. En ook voor de voorstelling van zijn tweede album treedt hij aan voor een uitverkochte zaal.

Maar eerst is het aan Gertjan Van Hellemont (tevens nieuwe gitarist bij The Bony King Of Nowhere) om onder de noemer Douglas Firs het publiek warm te laten lopen voor wat komt. Zijn warme, louter op gitaar gebrachte songs nestelen zich in het betere Amerikaanse singer-songwriterbed en weten zo voor een aangenaam half uur of daaromtrent te zorgen. Om met de echt grote jongens mee te spelen, schiet hij weliswaar nog te kort, maar als deze jongen nog even warmloopt in de coulissen, wacht hem nog een mooie toekomst.

Geen beter voorbeeld dan Bram Vanparys overigens. Zodra de frontman het podium betreedt en de eerste song solo inzet, wordt duidelijk hoezeer Vanparys de voorbije twee jaar gegroeid is, niet alleen als zanger, maar ook als performer. Binnen de theatersetting van de Minard Schouwburg weet hij moeiteloos de zaal in te pakken, zelfs met een kige voorstelling van de lp-versie van zijn nieuwste album. Na twee songs solo gebracht te hebben, beiden uit het al aangekondigde derde album, treedt de rest van de groep aan omdat — aldus Vanparys – “de tweede plaat tenslotte gepromoot dient te worden”.

Ook bij deze songs is het opvallend hoeveel sterker de liveversies wel niet zijn dan de studio-opnames. Vraagt Eleonore als album enkele luisterbeurten om door te dringen, dan weet de band van bij de eerste noot het publiek te begeesteren. Zelfs een minder nummer als “The Poet” staat live zijn mannetje, al weet het nergens de kracht en schoonheid van klassiekers in wording als “Eleonore”, “Girl From The Play”, “Sleeping Miners “ of “Hear Them Calling” te bereiken. Opvallend overigens ook hoe zwak de nummers uit het nochtans mooie Alas, My Love opeens klinken.

Ligt het aan de stijlbreuk met de vorige plaat (die ten delen opgevangen wordt met nieuwe arrangementen) of zijn nummers als “Alas, My Love” en de oude publiekslieveling “Maria” (hier als bisnummer gebracht) gewoon niet van eenzelfde niveau als de nieuwe songs? Uiteraard is het perfect te begrijpen dat Vanparys met slechts twee platen op de teller moeilijk zijn eerste album nu al links kan laten liggen. Maar zoals de drie nieuwe nummers (op het einde van de set brengt hij een derde nieuwe song) en een ook live beklemmend “Mother” duidelijk maken, geldt ook voor The Bony King het aloude adagium “less is more”.

Binnen die optiek is het ook vervelend op te merken dat Vanparys eigenlijk geen backing band nodig heeft. Zonder ook maar een negatief woord over zijn muzikanten te willen vellen — ze kwijten zich uitstekend van hun taak — blijft het opvallend hoezeer Vanparys alle aandacht naar zich toetrekt met een charisma eigen aan alle grote performers. Moeiteloos weet hij een optreden lang zijn publiek mee te sleuren naar een ander universum waar een bohemiengevoel gekoppeld wordt aan het idee dat terwijl buiten een wereldbrand dreigt te woeden, melomanen en gegoede burgers een laatste keer wegvluchten in de valse veiligheid van het theater en cabaret.

Toen Vanparys twee jaar geleden zijn debuutalbum voorstelde in De Vooruit, was er een schuchtere singer-songwriter te horen die zijn talenten nog verder diende uit te diepen en het juk van zijn voorbeelden van zich af moest gooien. Deze avond daarentegen, staat in de Minard Schouwburg een volbloed performer die zowel met als zonder band perfect weet hoe een publiek in de ban te houden, en bijna achteloos zijn licht psychedelische songs uit de mouw schudt. Vanparys laat in interviews weten dat buitenlands succes louter een gevolg van zijn muziek dient te zijn. Na een avond als deze, is het moeilijk niet te geloven dat het slechts een kwestie van enkele optredens is voor ook dat buitenland als een blok voor The Bony King of Nowhere valt.

The Bony King Of Nowhere tourt met zijn nieuwe plaat door België en houdt onder andere halt in de AB en Trix.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 + negen =