Kno :: Death Is Silent

Het zuiden van de Verenigde Staten heeft een nogal ambigue status in de hiphopwereld. Een aantal van de meest hersenloze subgenres binnen de hiphop komen namelijk uit staten als Louisiana, Georgia en Kentucky. We hoeven maar namen als Lil’ Jon en Lil’ Wayne of genres als crunk te vernoemen, en de modale fan van “kwalitatieve” hiphop zal zich meteen verweren door te stellen dat niet alle hiphop van dat allooi is.

Anderzijds is het zuiden muzikaal erg divers, en zijn er ook een aantal erg intelligente groepen en artiesten actief in deze sociaal gepolariseerde staten. Outkast is wellicht het bekendste voorbeeld, maar ook CunninLynguists is een band die elke zelfverklaarde hiphopfan hoog in het vaandel zou moeten dragen, ook al wordt het de band soms verweten “emohop” te maken. De groep timmert al jaren aan de weg en heeft ondertussen zowat een trademark gevonden in de koppeling van de typerende soulvolle beats van Kno en de sociaal geëngageerde teksten van MC’s Natti en Deacon The Villain. Een geluid dat tot volle wasdom kwam op A Piece Of Strange uit 2006, een van de beste hiphopalbums van het afgelopen decennium.

Ondertussen is het al even geleden dat de groep met een nieuw album kwam aanzetten (Dirty Acres dateert ondertussen alweer van 2007, al werden er tussenin ook twee mixtapes uitgebracht), maar producer Kno is allerminst blijven stilzitten. Na de instrumentale reeks Excrementals, komt hij nu aanzetten met een eerste volwaardig soloalbum, Death Is Silent, waarop hij naast de volledige productie ook een groot deel van de teksten op zich neemt. En dat dan nog wel op een conceptalbum dat zich meteen waagt aan de grote levensvragen rond de dood.

Zoals te verwachten zijn het voornamelijk de beats die indruk maken. Met een breed gamma aan samplebronnen (met opvallend veel samples uit sixties psych), en een gedetailleerde totaalsound, slaagt Kno erin om beats te maken die zowel emotioneel geladen zijn als zwaar doorbeuken. Ons hoofd zit alvast onweerstaanbaar mee te knikken met bangers als “Rhythm Of The Rain” of afsluiter “The New Day (Death Has No Meaning)”. De continuïteit tussen de nummers is soms misschien wat minder geslaagd en sommige overgangen zijn wat abrupt, maar de hoge kwaliteit van elke afzonderlijke track doet dat euvel snel vergeten.

Tekstueel is het album echter nogal onevenwichtig, en dat is moeilijker te negeren. Kno is een degelijke mc die zo nu en dan wel eens iets interessants vertelt, maar op zowat elke track wordt hij volledig overschaduwd door de features van veruit superieure rappers. In “I Wish I Was Dead” levert Tonedeff bijvoorbeeld een uitstekend vers af dat levensechte beelden weet op te roepen op haast visionaire wijze, terwijl Kno’s vers in hetzelfde nummer een verhaal overbrengt dat totaal gefabriceerd lijkt, en dat dan nog eens met een weinig inventieve flow.

Het album moet het dus vooral hebben van de vele gastbijdragen die het concept toch enigszins overeind weten te houden. Toch durft het hele uitgangspunt van het omgaan met de dood nogal eens zwaar op de maag te liggen en komt het soms zelfs bijna pathetisch over. Het geluid van een huilende vrouw in opener “Death Is Silent” bijvoorbeeld is er zo over dat het nummer bijna helemaal wordt neergehaald. De meeste nummers vliegen ook aan een rotvaart voorbij, terwijl het concept zeker gediend was geweest met enkele contemplatieve tracks met spaarzamere arrangementen in de stijl van “The Gates” uit A Piece Of Strange.

Uiteindelijk zouden we als eindverdict iets in de trant van “schoenmaker blijf bij uw leest” kunnen meegeven. Qua productie is Death Is Silent namelijk een uitstekend album, en ook de gastbijdrages zijn doorgaans de moeite. Had Kno besloten om het concept uit te besteden aan CunninLynguists, dan was dit waarschijnlijk een van de platen van het jaar geweest. Nu is het nog steeds een van de beste hiphopplaten van het jaar, maar dat ligt eerder aan de lage kwaliteitsnormen in de hedendaagse hiphop dan aan het niveau van dit album.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

dertien + 13 =