Warp, 2010
Autechre is een groep die helemaal geen introductie meer behoeft.
Begrippen zoals intelligent dance music and “complexe beats” worden
al snel met het duo uit Rochdale (Engeland) geassocieerd. Sinds het
einde van de jaren tachtig zijn Sean Booth en Rob Brown al druk in
de weer met samplers, amplifiers en andere elektronische
toestellen om volstrekt digitale muziek te produceren (lees: er
worden geen traditionele ‘analoge’ instrumenten gebruikt). Dat
leverde de voorbije twintig jaar al zinderende pareltjes op zoals
‘Amber’, ‘Tri Repetae’, ‘LP5’ en ‘Draft 7.30‘.
‘Oversteps’ breidt een vervolg aan dat langdurige succes, met een
opvallend toegankelijk karakter. De sound blijft uiteraard
makkelijk aan Autechre toe te schrijven, maar stilistisch is het
tiende album minder hermetisch dan zijn jongste broertjes. Ook
zoekt het aansluiting met de smeulende ambient van ‘Amber’ uit
1994. Vergis u echter niet: met een speelduur van ongeveer 71 (!)
minuten blijft het een taaie (maar aantrekkelijke) klant om te
doorgronden.
Wat na enkele luisterbeurten meteen opvalt, is dat Booth &
Brown niet echt hebben gekozen voor dreunende bassen en een zware
onderbouw. Autechre is de meester in het creëren van een
fijnzinnige en complexe (melodische) bovenbouw, die op zijn beurt
parallel wordt verweven met atmosferische grondtonen. ‘R Ess’
blijft vanaf de eerste geluidsimpulsen al nazinderen, wetende dat
‘Oversteps’ nog maar net zijn eerste geheimen prijsgeeft.
Het album bevat onverwacht veel melodische nummers, al mag die
omschrijving gerust met een korrel zout genomen worden. ‘Known (1)’
heeft door de bizarre geluiden een vreemde aantrekkelijkheid rond
zich en is een knap staaltje van ver doorgevoerde digitale
geluidsexperimenten. Een pareltje, maar zoals de slowfood
generation zou zeggen: met mate en smaak consumeren en
verteren.
‘See On See’ is een nummer dat al snel door het hoofd blijft
spoken. Het is een pure en heldere geluidsconstructie die volledig
wordt opengetrokken en zo een bevrijdend effect krijgt. Autechre
heeft er goed aan gedaan om het juiste evenwicht te vinden tussen
lichte en zwaarbeladen composities. Zo dient ‘See On See’ als
uitstekend breekijzer tussen het onvoorspelbare ‘Qplay’ en het
wazige maar vezelrijke ‘Treale’.
‘Oversteps’ is een album zonder ergerlijke déjà vu’s en overbodige
nummers. Zelfs het tweede deel blijft opvallend innemend en
energiek klinken. ‘D-Sho Qub’ en ‘St Epreo’ drukken sterk op de
borst, maar bevatten voldoende energie in hun kern om strak en
afwisselend te blijven. Het is natuurlijk allesbehalve een hapklare
brok, maar wie de rit tot en met ‘Yuop’ uitzit, wordt getrakteerd
op een ongeziene eindfase. Schimmig en contrastrijk gedurende een
zestal minuten, om met een zachte melodische fade-out te
besluiten.
Autechre blijft met ‘Oversteps’ allerminst ter plaatse trappelen.
Het is een lijvige brok digitaal snoepgoed dat geen genoegen neemt
met één luisterbeurt. Straffe uitspraken zijn niet snel aan mij
besteed, maar dit is misschien hun beste album van het voorbije
decennium. See for yourself!
