Annie :: Don’t Stop

2009 was een popmeisjesjaar grand cru. Zonde dan ook dat Annies langverwachte tweede plaat wat verzopen is tussen de vele plaatjes die uw popmeisjesmuziekbudget al plunderden. Want met Don’t Stop stuurt Annie Little Boots en Lady Gaga muzikaal wandelen met een dedain die haar siert: “I’m so much better, so eat this”, sist ze al vroeg in de plaat. Oh yeah.

Aangezien 2010 qua popmeisjes heel wat minder boeiend lijkt te worden, onze muzikale (en hormonale) lof voor popmeisjes eind vorig jaar even uitgeput was als de zoutvoorraad na deze winter én aangezien Pixie Lott met twee benen en een halve song alle aandacht onterecht opeiste in de periode dat Don’t Stop uitkwam, breken we maar al te graag in het stilaan ontmaagde 2010 een lans voor de Noorse Annie. Want Don’t Stop is verplicht voor wie zijn popvoer goed gekruid wil.

Maar dat wist diezelfde popliefhebber al. Al zal u met te weinigen zijn die Annie nog kennen van het uitstekende, gepekelde “Anniemal” en de popparel “Heartbeat” (naar YouTube, en snel wat!) dat zich liet horen als een Kylie Minogue (al wordt die vergelijking veel te gemakkelijk gemaakt) voor wie op een weekdag nog wakker is rond middernacht. Annie maakte de belachelijke term “synthpop” al overbodig toen Little Boots en La Roux op hun kamer nog met de handleiding aan het knoeien waren om hun synthesizer in elkaar te steken.

Het heeft dan ook véél te lang geduurd eer Annie nog eens een hogedrukgebied in het popklimaat kon zijn. Oorzaak: wederom platenfirmaperikelen die er onder andere toe leidden dat een eerste versie van Don’t Stop in 2008 niet gereleaset is, maar helaas wel gelekt. Annie heeft er sindsdien nog een jaar verder aan gewerkt, en dat is de plaat ten goede gekomen. Don’t Stop laat niet zozeer iets nieuws horen – en, toegegeven, dat zorgde na de eerste beluistering voor een koud briesje van ontgoocheling – maar het is popmuziek zoals ze elke maand mag worden gereleaset, wars van formules, foute nostalgie en kitsch, maar met smaak, een snuifje rede, feel en attitude (géén pose). Annie heeft geen niets verhullende podiumacts en outfits nodig om kale plekken op haar platen te bedekken. In haar geval is dat soms misschien jammer. Maar we wijken af.

“My kiss is wetter than your kiss/My lips are better than your lips/You know you never had my hips/I’m so much better, so eat this” uit het strafbaar catchy “My Love Is Better” zou dan ook niet alleen over liefdesrivalen kunnen gaan — als ze die al heeft. Het nummer, waarop ook Alex Kapranos van Franz Ferdinand te horen is, kenmerkt de rotvaart waarmee Don’t Stop er vandoor gaat. Ook het mooie “Bad Times”, het uitdagende lick my heels van “I Don’t Like Your Band” en vooral “Songs Remind Me Of You” laten een Annie horen die met de ogen draait door wat ze observeert, maar twee minuten later met de ogen naar beneden onzeker door het leven strompelt.

Maar het laat vooral horen dat ze toch geëvolueerd is: weg is het wat onderkoelde van debuut Anniemal. Don’t Stop is afwisselend maar nooit echt gedurfd, melodieus zonder dat de refreinen u met een trechter door de strot worden geramd. Annie heeft haar fierheid en vraagt dat u luistert. U krijgt er een gezonde dosis speelsheid voor in de plaats die tijdens het sexy, door percussie doorboorde “Take You Home” en “The Breakfast Song” (klinkt als Kate Nash die Little Boots parodieert) wel degelijk werkt. Het fletse “Loco” is dan weer een Annie onwaardig onding — en toont vooral aan op wat voor een smalle grens het doorsnee popplaatje van vandaag balanceert.

Annie is daarentegen allesbehalve doorsnee. Ontdekt u dat vooral zelf ook maar eens. Wie als een bezetene stond rond te hossen op La Roux of Little Boots in de Marquee op Pukkelpop vorig jaar, zou beter ook eens Annie wat aandacht geven. Wie een dwangbuis behoeft zodra hij La Roux of Lady Gaga (stilaan een blijvertje) hoort — onterecht trouwens — ook. Annie is een popmeisje zoals we ze op één verminkte hand kunnen tellen. Zet háár maar eens in de Marquee deze zomer, Chokri.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen + 18 =