Systems Officer :: Underslept

Bij het gelijktijdig naderende einde van zowel decennium, jaar als de tijden — dat beweerde toch die Jehova-kerel waarnaast we nietsvermoedend vriendelijk glimlachend op de trein plaatsnamen — bekruipt een mens de drang de al te snel voorbijgegleden werkelijkheid en waan in lijstjes te dwingen. Kandidaten voor de categorieën Minst Relevante Reünie en Meest Vervelende Supergroep hoeven zich intussen trouwens niet meer aan te melden. Ons ‘beste cd’s slash schaamteloos van het www gestolen muziek’-lijstje van dit jaar haalt Underslept van Systems Officer niet, maar zijn bedenker staat wel reeds 531 weken bovenaan een lijstje waarvan we niet wisten dat we het (nodig) hadden: Armistead Burwell Smith IV — Zach Smith in gewonemensentaal; ABS4 in Star Wars-steno — is Systems Officer, 50% van Pinback, 33,33% van Three Mile Pilot én in deze drie rollen onze favoriete bassist.

Oktober 1999 (jep, 531 weken geleden) bracht ons This Is a Pinback CD, waarop Smiths wonderlijke, ongrijpbare basgeluiden de spotlights opzoeken en -eisen en de hemelse melodieën mee bepalen, eerder dan ze te ondersteunen. Pinback — met naast Zach Smith zijn vroegere roommate Rob Crow op de payroll — laat ieder instrument voluit zijn troeven uitspelen in een tegelijk veelgelaagde en uitgekristaliseerde mix van superieure, zich op de vierkante millimeter bewegende überpop, getopt met de in elkaar hakende zanglijnen van Smith en Crow. Vrijblijvend juridisch advies van Goddeau & Partners aan de juridische vertegenwoordigers van Pinback Inc.: wij suggereren u met aandrang een claim op het begrip ‘catchy‘ te overwegen en blijven ter uwer beschikking voor iedere verdere toelichting. Geen dank, the pleasure is completely ours.

Net zoals Pinback en Three Mile Pilot doet Systems Officer (= Zach Smith with almost no help from his friends) zijn voordeel met kwikzilveren gitaar- en pianolijntjes en vervlochten dubbelzang, maar waar zitten de zeven verschillen en wat leert dit ons over de krachtverhoudingen binnen mothership Pinback? Tegen onze verwachting in — wij dachten zoet = pop guy Crow en zuur = de intimistische Smith — klinkt Underslept zoetgevooisd, gepolijst en kamerbreed, maar bovenal krek als ABS4’s twee andere bands: waar we tot nog toe in speelvogel Rob Crow het kloppend hart van Pinback meenden te zien, moeten we na deze Underslept onze mening toch enigszins bijstellen. Desalniettemin lijkt stille architect Smith zijn prettig gestoorde sparring partner hier toch af en toe te missen: halverwege dommelt Underslept — en wij erbij — even in door een teveel aan lieflijkheid: over “Oui”, “In This World” en “We Breathe Dust” kunnen we u dan ook weinig meer vertellen dan dat er weinig over te vertellen valt. Daarmee zijn we qua slecht nieuws echter uitverkocht. Meer zijn we te porren voor het behoedzame “Quan” en “Shape Shifter”, met zijn slome hiphopbeat en krinkelend, bij The Shins winkelend gitaartje. Yummy. Nog een klasse hoger spelen “Pacer”, “East” en het ijzersterke duo “Sand I” (vintage , mellow Pinback) en “Sand II” (meer hoekige 3MP).

Voor een gooi naar de eeuwigheid is het wachten op het afsluitende, extatische “Deyos”, waarin we de milde frisheid van — long time no hear — Sunny Day Real Estate begroeten. ”What hope do we have in these times?”, klinkt het aldaar vertwijfeld. Zolang er plaatjes als dit aan ons mogen verschijnen, zien wij geen probleem.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf + vier =